Monday, April 3, 2017

ദൈവത്തിന്‍റെ സ്വന്തം നാട്?

പെൺകുഞ്ഞുങ്ങൾ
തൂക്കു കയറിൽ ഒടുങ്ങുന്ന,
ഒടുക്കത്തെ കലി കാലമാണിത്.
വികൃതരായ
വിടന്മാർ
ഉള്ളിലിരുട്ടമായി
ഇരകളെ തേടി,
ഇരുളിൽ
ഇളം മാംസം തേടിയിറങ്ങുന്ന
നാടാണിത്.
വൃഷണങ്ങളുടെ ഭാരവും
പേറി ഒളിഞ്ഞു നോക്കി
തുപ്പലിറക്കി,
ഞെരി പിരികൊള്ളുന്ന
തൈകിളവന്മാരുടെ
നാടാണിത്.
കൊതി കെറുവുമായി
തുറിച്ചു നോക്കി
പെണ്ണിനേയും ആണിനെയും
കണ്ടു പേയിളകി
ഇമ്മോറൽ പൊലീസു കളിക്കുന്ന,
 ഞരമ്പ് രോഗികളുമിവിടയാണ്.
വല്യമ്മയെ പോലും
ബലാൽ സംഗം ചെയ്യുന്ന
മനസ്സിലും ലിന്ഗത്തിലും,
പുണ്ണു നിറഞ്ഞ,
പിശാചുക്കളുടെയും
നാടാണിത്.
ഈ നാടെങ്ങനെ,
ദൈവത്തിന്റെ നാടാകും.?
വർഗ്ഗീയ വിഷം ചീറ്റുന്ന
സാത്താന്മാരുടെ നാട്
എങ്ങനെ ദൈവത്തിന്റെ നാടാകും ?
പുരോഹിതന്മാർ പിഴപ്പിച്ചു
ഗര്ഭിണികളാക്കുന്ന
കൊച്ചു പെൺകുട്ടികളുടെ നാട്
ഏത്‌ ദൈവത്തിന്റെ നാടാണ് ?
സ്‌നേഹമറ്റു വരണ്ടവരുടെ
നാടിനെ,
എങ്ങനെ ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം
നാടെന്നു വിളിക്കും ?
പഞ്ചാരകെണിയൊരുക്കി
മാദ്ധ്യമ ചന്തയിൽ ചാകര തേടുന്ന
കള്ളന്മാരുടെ നാട്ടിൽ,
ഏതാണ് ദൈവങ്ങൾ ?
കമിഴ്‌ന്നു വീണാലും
പണം, പണം, പണം
എന്നു കൊതി മൂത്ത
ആർത്തി പണ്ടാരങ്ങൾ
ഏത്‌ ദൈവങ്ങളുടേതാണ് ?
പച്ച തെറിയോതി
തന്തക്കു വിളിച്ചു
ഉപദേശിമാർ
ഏത്‌ ദൈവത്തിലേക്കുള്ള
 വഴിയാണിവിടെ കാട്ടുന്നത് ?
സുവിശേഷങ്ങൾ
ഇല്ലാത്ത നാട്ടിൽ,
അശ്ലീലമായ തെരുവുകളിൽ,
ഏതു ദൈവങ്ങൾ ആണ്
നടക്കാനിറങ്ങുന്നത് ?
ദൈവത്തിന്റ സ്വന്തം നാടെന്നു,
ഓതി, ഓതി, ഓതി
നമ്മൾ നമ്മളെതന്നെ
പറ്റിച്ചിവിടെ എത്ര നാൾ കഴിയും ?

Sunday, April 2, 2017

On Anthropology of Power


Every country and every society has it's own mode of operating power. The dominant modes of power operate based on three aspects : a) the culture of power,b) the history of institutional modes of mobilizing people and c) the political economy of a society.
The culture of power is how dominant modes of hierarchies power and identities of power locations are internalized by people in a given society over a long period of time (patriarchy, caste hierarchy, religious orders , tribal Dynamics). The culture of power is often based on the collective memories of power and that of primary identity of people in relations to the most coercive and consensual power. It is often through family and religious institutions that the culture of power is maintained and operated This evolved over a period of time.
Institutional modes of power are societal , linguistic, and political. For example in some societies people get mobilized around mosque or temple or church. In some other societies , they get organized around work place , and some other societies on the basis of tribal identity.
Political economy of power depends on who control the dominant mode productive resources and dominant modes of communications in a given society at a given time.
How Power operate in different social and culture context ?
The social and political anthropology of power will be very different forms in terms of how power get operated in a given society. This has also an implications in terms of how governments , political parties and even economy work in a society.
Hence the way dominant modes of power operate differently in the USA, Russia and in different countries of Europe. In Africa, tribal identity is still a major locus of power. In Asian countries too there are very diverse ways of operating power. China has a history and culture of power organized by centralized institutions and indigenous​ ethical and philosophical framework of power.
Feudal and Caste Power Matrix
South Asia is primarily driven by the underlying structures and collective memories of feudal and caste power matrix. Hence, in dominant mode of all institutions hereditary notions of power are realized through patriarchal family and caste/community locations and kinship ties. That is why even political parties, the loyalties are often to a leader- based on kinship model , rather than to particular ideological system. That is also the reason that parties are often 'leader -centric' and personality driven rather than system driven. The highly personalized modes of institutions are also due to this In South Asia most of the institutions( including NGOs) are personality driven rather than system driven( like in the case of UK or Europe). Because of such focus on predominant power position of the person, even the power gets transferred to someone identified with that person. Hence hereditary get legitimized both socially and politically..
Hence in South Asia political, economic and media families are common and seen as 'normal'. In India almost all business are 'family business'. Media too is often family business. Even Cinema, there is hereditary streak. In democracy, political families have emerged all over India. But that is also the case of all South Asian countries. As a result, institutionalized power gets transferred to the sons in consonance with patriarchal culture of power. If there is no male progeny, only then women get a chance such as the case of Indira Gandhi or Benezir Bhuto or Bangladesh political dynasties. Here too women get to power due to feudal patriarchal power, rather than through women's empowerment . In Indian Politics, Mamta Banerjee is the only woman leader who came to power without the family legacy or a God Father.
This is why in India and South Asia , leaders of political parties, government , business, media and even NGOs often behave like feudal chieftains. Such modes of feudal and caste power often operate on descent and hereditary legacies of professions and power. That is why the children of Bollywood end up taking up acting as a family career. Such legacies and behavior tend to 'normal'in India and South Asia.
How Power operate in the Indian Context?
This mode of managing feudal-caste modes of power is based on benevolent patronizing, strategic co-option, conformist approach , profiled modes of coercion of opponents or potential opponents and signaling credible threat of excommunicate through deligtimising . In such modes of caste feudal modes of power, violence is used sparingly and strategically to annul the possibility of a backlash. It is through a mix of power management tactics all governments in India and many countries of South Asia operate.
It is within this fine balance of feudal -caste modes of power , the power software of Brahmanism operate . Brahmanism, like patriarchy, is an internalized ordering of hierarchical power.This operates as cumulative hierarchies within the mind and collective social consciousness. Hence a significant number of people born in Brahmin caste may not be Brahminical​, though Brahminical attitude of hierarchical mindset can operate across caste and communities in India, Nepal and to some extent other countries of South Asia. In many ways Brhaminical mindset is like patriarchy.It is not only most of the men are patriarchal, but it often operate through women also .
Hence, the way power operate in Europe is different from that of Asia and South Asia. So the way governmental power operate in Europe or Russia or China is very different from India. India is too diverse a country to manage through one locus of centralized authoritarian or oppressive modes of totalitarian power. That is why India never became a communist country. That is why Indira Gandhi's emergency backfired badly .That is why India will not survive as a country if a totalitarian mode of fascism or any is is forced.
During the Congress times and BJP rule, the dominant mode of operating system of power is on the feudal and caste matrix of power. This still gets operated through benevolent patronizing, strategic co-option, profiled coercion and credible threat. The ongoing effort is to operate on Brhaminical supremacist political ideology of RSS. And the PM does not have to of Brhamin caste to be Brahminical. It is a similar case where a woman leader can also be the torchbearer of patriarchy.
The new neoconservative hegemony of supremacist Brahminism, through consensus and coercion will be operated within the framework of electoral democracy.This operate through strategic subversion and cumulative mode of controlling power.
Totalitarian Modes of Power is not feasible in India
Hence the totalitarian modes of Italian fascism or German Nazism is not possible in India. Authoritarian modes of power will operate differently in India. The purpose of RSS is to replace the inclusive and accommodating Hindu liberal democracy of Gandhi variety with that of more exclusive Hindutva Brhaminical neo-conservative democracy through a mix consensus and coercion.
Once such a new hegemony​ is established, they too will operate on the same feudal-caste​ software of power rather adopting any totalitarian ideology of oppressive coercive power. Because India is too big and diverse a country through one single locus of power or even network of power. The proponents and leaders of this government too well know this as they are in many ways the byproduct of the movement against authoritarian Emergency adventure of Indira Gandhi that back fired. They also know how to create emergency like conditions without making it too obvious.
India is arguably the most diverse country in the world. There is no country in the world as diverse as India in terms of language, religion, caste, race and cultures. And it is disastrous to manage such a wide diversity with any totalitarian modes of power.
Hence, the totalitarian mode of Italian fascism or German Nazism is not possible in the Indian context and even a mild effort in that direction will be disastrous for the very idea and integrity of India. Those who are in control of power are intelligent enough to understand the context of power-matrix in India too well to try for any political adventure.

Saturday, April 1, 2017

Old Hardware and New Software: How to Reboot Congress Party

There are major challenges and hurdles for the Congress Party to revitalize itself on the ground. There are still chances and options to reinvent and revitalize the party. But unless it acts fast and reboot in the next two years, it will lose even the existing steam.
Many people tend to reduce every problem to its leader. Leadership does matter. However , the problem is that entire system is a like a computer system that is infested with virus. It is trying to upload a new software in a very old hardware- an old 386 machine. The system gets hanged- and if not changed the old hardware, eventually it would crash.
The real problem is the new leader of the Congress has been trying many new software on a very out-dated hardware. Its mother-board is infested with multiple kinds of virus. Hence, without revamping and rebuilding a new hardware, any experiments with new software will not work. The system will eventually crash and become a junk. There is still a last chance to retrieve the system.
Here are few points.
1) Those with huge baggage of UPA II should move out to the margins or simply retire gracefully. The likes of Chidamebaram has a huge baggage and there are so many of them who are used to the power. Many of them are yet to get over the hangover of their addiction to the power in Delhi
Many of them have been very far away from grassroots in their power comforts in Delhi for many decades. They simply lost touch with reality. They fly in and fly out and hardly spent time with real grassroots workers and spent more time with their cronies in the capital cities. There are too many of them in Delhi. Some of them are rootless wonders and real viruses. Some of them have a very honorable past but not a promising future. The best thing they can do it congress is gracefully retire and gave the batten to a new generation of youthful and principled congress leaders.
And some of the Delhi based daddies are multi-millionaires so used to power and still there for the sake of power only. None of them come through organic politics or from the ground and never worked at the district or state level( Kapil Sibal to the rest) Most of them are in their seventies and enjoyed power for four decades. And they should give way to a new generation. Many of them came at the time of Rajiv Gandhi and they enjoyed power from 1985 to 2014 and even now as RS members. And how many young people from Congress ( less than forty) in the Rajya Sabha?
2) All those who are more than seventy should move out of the Congress working Committee. They are simply dated and over the hill. They are the product of 1970s and 1980s. They are completely out of date and up the hill and real risk for the Congress Party, particularly those who are comfortable in their big bungalows in Delhi and spent more time in Delhi and less time on the ground.
3) Then there are so many ex- bjp, shiva sena types in Congress. Many of them were taken for 'quick- win' and for opportunistic reasons rather than based on any principles. There are also many closet sanghies. How can congress ever have credibility when it has many of closet sanghies and soft hindutva type inside. People may prefer original sanghies rather than turn-coats.. For example, Sanjay Nirumpam. What is his political DNA? Shivsena. He is the is charge of Mumbai Congress. What is the credibility of Congress when it is lead by the likes of Sanjay Nirupam and Rane? And what is the background of Vagela( who is supposed to be CM candidate in Gujarat)? He was the RSS leader who brought Modi in to Sangh and he was Modi's early mentor. In different states, there are too many Sanghies infiltrated in to Congress. In fact, Prashant Kishor himself is an example. He closely worked with Sangh and now he is supposed to be the congress strategist. So the chances are that even before the Congress make the strategy, it could very well go to the other side.
4) The party should move beyond the politics of opportunism, opportunists, and quick win apprach to give incentives for younger people to work at the grassroots level.
And shift the focus of the party to the state level and district level , rather than wasting time in Delhi Durbar.
It is only the new generation ready to work on the ground can revive the party. An year long work across 600 districts with 6000 thousand grassroots leaders can make a big shift. Instead of those who spend more time as soothsayers, it is important to get back to the ground and rebuild and revitalize the system at the district and sub-district levels.
5) It needs to reinvent the ideology and move in to politics of principles and apply the ideology and principles in real action, beyond empty rhetoric.. It has to move beyond the politics of compromise, co-option and corruption.
Without a clear ideological foundation and clear new vision, the congress party simply can't convince the new generation. It does not help saying it is the old party. The new generation of people are not enchanted by the old establishment.
6) It needs to learn to raise money from the people,rather than from corporates.It needs to attract people who are honest, genuine and willing to work with people, rather than being the cronies of out-dated daddies.
7) It needs to have leaders who come up through real organisational elections.
8) It should learn to shed the semi-feudal culture of patronage It should learn to work beyond factional network to genuine grassroots work.
9) It should learn to bring back those who who moved out for various reasons.
It should also learn to work with opposition parties on the basis of some core principles rather than simply opposing Modi. It should learn to be pro-active rather than reactive.
10) It should strengthen the work of Seva Dal to work with people and genuinely do social work rather than simply career politicians in search of power for the sake of power.
There is no short-cut. Politics is a marathon. The only way to go back to the basics and grassroots .
Only a new generation of leaders can revive congress. Those who now in their twenties to forties and not used to power can make a difference on the ground and in the leadership.
Many people will be dismissive. Many may say that Congress is now beyond repair. Many will say the issue is with leadership.
The issue is with the entire party machine. It is infested with multiple virus of closet sanghies, opportunism, factionalism and big daddies who are outdated.
There is no short-cut or quick win in politics. Tradition does not work with a generation born after 1990. They don't care about old icons. The likes of Digvijay Sing and those of his generation served congress well enough in the 1990s and later. But now they should give way to a new generation of leaders.
The problem is that once the congress networks dissipate and disappear, there is nothing to replace such a national level network now. Congress with all its problems still has a presence in most of the states in India. However, once congress dissipates, the kind of reactive politics that come to its place may create problems for the future of Indian polity and may also lead to new forms crisis.
When one kind of identity politics dominate in an overwhelming manner, there will be number of reactive forms of identity politics. And such reactive identity politics may not follow the basics of democracy or peaceful way of addressing the issues.
And it is time for all social democratic forces, including left to work together, rather than undermining each other
The more the opposition parties undermine each other, the more they become redundant. Unless they see the big picture and bigger crisis the country is facing, they will move in to the dust bin of history.
If they don't see the writings on the wall, they will simply lose the steam in the coming decade. Until they move out of their comfort zone and pet theories and their never ending appetite for power at an cost, they will become redundant.
Old political equations and configurations will not work in the new era.
Once a new hegemony of the neo-conservative forces is established with the support of media, market and middle class, it will be too difficult for the Congress or Left parties to survive India.
And the anti-dote to a oppressive hegemonic politics will be new forms of identity politics that will create problem for the the very integrity and future of India.
Hence, there is a need to reflect, review, renew and revitalize. This is important for the Left Parties, Congress party and all other social democratic forces. Otherwise both the Left Parties and Congress will disappear from the scene within the next ten to fifteen years.

ഈ മാധ്യമ ധർമം എന്താണ് ?ആരുടേത് ആണ് ?ആരാണ് പാലിക്കേണ്ടത് ?


ഇപ്പോഴത്തെ ചർച്ച കഴുത്തറപ്പൻ മാദ്ധ്യമ ചന്തയിൽ ചീഞ്ഞ മീൻ വിറ്റ് നാറ്റിച്ച 'മന്ഗളം' ഇല്ലാതെ തുടക്കമിട്ട ടീവി ക്കുമപ്പുറം പോകണം.
ആദ്യമായി മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തകരും മാധ്യമ കച്ചവടവും രണ്ടും രണ്ടാണ് എന്നതാണ് .എല്ലാ രംഗത്തെയും പോലെ മാധ്യമ രംഗത്തും ആത്മാര്‍ത്ഥതയും സത്യ സന്ധതയോടും പ്രൊഫഷണലായി തൊഴില്‍ ചെയ്യുന്നവരുണ്ട്. അവര്‍ മിക്കപ്പോഴും തങ്ങളുടെ താല്പര്യങ്ങള്‍ വാര്‍ത്തകളില്‍ കൊടുക്കാറില്ല. സാധാരണ മാധ്യമ പ്രവ്രത്തകരില്‍ കൂടുതലും സത്യസന്ധമായി പണിഎടുത്തു ജീവിക്കുന്ന നല്ല മനുഷ്യരാണ് . അവര്‍ക്ക് സത്യസന്ധമായി ജോലിചെയ്യുന്നത് കൊണ്ട് വെല്ലുവിളികളും നേരിടേണ്ടി വരും.
എന്നാല്‍ മാധ്യമ കച്ചവടത്തിന്റെ ലോജിക്കും ധര്‍മ്മവും വേറെയാണ് . പലപ്പോഴും മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തകരുടെ ധര്മ്മത്തിനു അനുസരിച്ചയിരിക്കില്ല മാധ്യമ മുതലാളി മാരുടെയും കച്ചവടക്കാരുടെയും ധര്‍മ്മം. സമീര്‍ ജയിന്‍ ടൈംസ്‌ ഓഫ് ഇന്ത്യയെ ഒരു പൂര്‍ണ കച്ചവട സംരംഭം ആക്കിയപ്പോള്‍ രാജി വച്ച പ്രത്ര പ്രവര്‍ത്തകര്‍ ഏറെയാണ്. നിയോ ലിബറല്‍ യുഗത്തില്‍ ടൈംസ് തുടങ്ങിവച്ച കഴുത്തറുപ്പന്‍ വിപണീ മത്സരം എല്ലാ പ്രത്ര മുതലാളിമാരും തുടരാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതരായി .
ഇന്ന് ഒരു മാധ്യമ സ്ഥാപനത്തില്‍ അഞ്ചില്‍ കൂടുതല്‍ വര്ഷം ജോലിയെടുക്കുന്ന മാധ്യമപ്രൊഫെഷനുകളുടെ എണ്ണം കുറവാണ്. കാരണം ഇന്ന് വ്യവസ്ഥാപിത മാധ്യമങ്ങളുടെ ധര്‍മം നിയന്ത്രിക്കുന്നത്‌ കൂടുതലും വിപണീ - രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യങ്ങളാണ്. അതിനു അനുസരിച്ചു മീഡിയ സ്വര വിന്യാസം നടത്തും. അതിനു പറ്റാത്ത മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്ക് വോളന്ററി രിട്ടയര്‍മെന്ടു കൊടുത്തു വിടും.
ചുരുക്കത്തില്‍ വ്യവസ്തപിത മാധ്യമ ബിസിനസ്സില്‍ മാധ്യമ പ്രവര്കരുടെ പ്രൊഫഷണല്‍ എത്തിക്സിനുള്ള റോള്‍ കുറഞ്ഞു വരികയാണ്.
വ്യവസ്ഥാപിത മാദ്ധ്യമങ്ങൾ ഇന്ന് വ്യവസ്ഥാപിത കച്ചവട സാമ്രാജ്യങ്ങളാണ്. അവിടുത്തെ മുതലാളിമാരുടെ കച്ചവട തന്ത്രത്തിന് അനുസരിച്ചു പേനയുന്തുകയോ, കുഴലൂതുകയോ ചെയ്തു , അട്വെർടൈസ്‌മെന്റു പിടിച്ചു കൊടുത്തു കച്ചവടം കൊഴുപ്പിക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവരാണ് ഇന്നത്തെ ഒരു നല്ല ശതമാനം മാധ്യമ പ്രൊഫഷണൽ തൊഴിൽ പ്രവർത്തകരും. അവരില്‍ പലരും വ്യക്തി പരമായി സത്യസന്ധരാണ്. പക്ഷെ മാധ്യമ ബിസിനസ്സിന്ടെ ലോജിക്കനുസരിച്ചു പ്രവര്‍ത്തിച്ചില്ലെങ്കില്‍ പണി പോകുമെന്ന അവസ്ഥയാണ്‌ ഇന്ന് മാധ്യമ ചന്തയിലേത് .
ഇങ്ങനെയുള്ള മാദ്ധ്യമ ചന്തയിലും ഇന്നും മുല്യങ്ങൾ പണയം വയ്ക്കാതെ സത്യ സന്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന പഴയ മോൾഡിൽ ഉള്ള കുറെ നല്ല മാദ്ധ്യമ പ്രവർത്തകരുള്ളതാണു ഏക ആശ്വാസം.
മീഡിയ ദിനോസറുകളുടെ കാലത്തീന് മുമ്പ് മാദ്ധ്യമ പ്രവർത്തനം ഒരു സർഗത്മക സാമൂഹിക -സാംസ്കാരിക -രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനമായിരുന്നു. അന്നത്തെ മാദ്ധ്യമ പ്രവർത്തകർ വായനയും അറിവും സാമൂഹിക പ്രതിബദ്ധതയും സത്യ സന്ധതയുമുള്ള സൊഷ്യൽ ആക്റ്റിവിസ്റ്റുകളായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഇന്ന് അവര്‍ വംശ നാശം നേരിടുന്ന ഒരു ചെറിയ ന്യൂന പക്ഷമായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
എന്തെകിലും പ്രതീക്ഷ ഉണ്ടായിരുന്ന നവ മാദ്ധ്യമ മേഖലയും കൂടുതൽ വഷളത്തങ്ങൾ വിളമ്പുന്ന അന്തി ചന്തകൾ ആയി ആയി പരിണമിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഇന്ന് നവ മാദ്ധ്യമ പ്രവർത്തനം പലർക്കും ഒരു വെബ്സൈറ്റും പത്തു പുത്തനുംരണ്ടു കൂലി എഴുത്തുകാരും ഉണ്ടെങ്കിൽ തുടങ്ങാവുന്ന ഒരു മാടക്കട കച്ചവടമായിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും നവ മാദ്ധ്യമ രംഗത്തു നല്ല ചില സംരംഭങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നത് കുറെയൊക്കെ ആശ്വാസമാണ്.
മാദ്ധ്യമ ധർമ്മത്തെ അധികാര രാഷ്ട്രീയത്തിന്റ ധാർമ്മികതയും പിന്നെ വിപണിയുടെ ധാർമ്മികതയും സമൂഹത്തിന്റെ ധാർമ്മികതയും ആയി കൂട്ടി വായിക്കേണ്ടതുണ്ട്. നിയോ ലിബറൽ യുഗത്തിലെ മീഡിയ വൻകിട ' പ്രമുഖ 'മുതലാളി മാർക്കും വിപണിക്കും കുട പിടിച്ചു കൊടുക്കുന്ന ഒരു ഏർപ്പാടാണ്. അഡ്വെർട്ടസ്‌മെന്റും മാർക്കറ്റിങ് വിഭാഗവും ആണിന്നു എന്താണ് ന്യുസെന്നും പിന്നെ ന്യുസിന്റെ ജ്യുസും നിയന്ത്രിക്കുന്നതും
അധികാര രാഷ്ട്രീയവും കക്ഷി രാഷ്ട്രീയവും മീഡിയ മുതലാളിമാരും തലസ്ഥാന നഗരികളിലെ പ്രമുഖ മാധ്യമ ശിങ്കങ്ങളും കൂടിയുള്ള ഒരു കൂട്ടു കച്ചവടമാകുമ്പോഴാണ് മാധ്യമ പ്രവർത്തനം തന്നെ കൂട്ടി കൊടുപ്പലും കൊടുക്കൽ വാങ്ങലുകളുമാകുന്നത്. സർക്കാരാണ് ഇന്ന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ പരസ്യം കൊടുക്കുന്ന കമ്പിനി. കക്ഷി രാഷ്ട്രീയക്കാർ ഈ തുറുപ്പു ചീട്ടിട്ട് മാദ്ധ്യമ മുതലാളിമാരെ കയ്യിലെടുക്കും.
ഇന്ന് മൂലധന വേലിയേറ്റത്തിൽ വൻകിട മുതലാളിമാരുടെ കച്ചവട സ്വാർത്ഥ താൽപര്യങ്ങൾ കാക്കുന്ന അധികാര രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്കുള്ള ഒരു പാലമാണ് മീഡിയ ബിസിനിസ്സ്. നാലു ഗുജറാത്തികൾ ചേർന്നു ഇന്ന് ഇന്ത്യ മഹാരാജ്യം ഭരിക്കുന്നതിന്റെ കാരണങ്ങളിൽ ഒന്ന് മോദി -ഷാ കമ്പനിക്കു കുട പിടിച്ചു കൊടുക്കുവാൻ അമ്പാനി മീഡിയയും പിന്നെ അമ്പാനി -,അദാനി രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ഇൻവെസ്റ്റ് ചെയ്യുന്ന മൂല ധനവുമാണ്. ഇങ്ങനെയുള്ള അധികാര-വിപണീ ബാന്ധവങ്ങളിലെ കാശുവാങ്ങി നാഗസ്വരം വായിക്കുന്ന അധികാരത്തിന്‍റെ ഇത്തിക്കണ്ണികളാണ് അർണാബ് ഗോസ്വാമിയെപ്പോലെയുള്ള മാധ്യമ ചന്തയിലെ മുച്ചീട്ട് കളിക്കാർ. രാജീവ് ചന്ദ്രശേഖറിനെയോ സുഭാഷ് ചന്ദ്രയെ പോലുള്ള കച്ചവടക്കാർ മാദ്ധ്യമ ചന്തയിൽ ഇറങ്ങിയത് എന്തെങ്കിലും ധാർമ്മിക കർമ്മത്തിനല്ല.ആര് അധികാര രാഷ്ട്രീയം നിയന്ത്രിക്കുന്നുവോ എവിടെ അവരുടെ കച്ചവട -വ്യക്തി താൽപര്യങ്ങക്കു കൂടുതൽ ലാഭം കിട്ടുന്നുവോ അവിടെയാണ് അവരുടെ മാദ്ധ്യമ ധർമ്മം. കൊണ്ഗ്രെസ്സ് ഭരണത്തിൽ ഉള്ളപ്പോൾ കൊണ്ഗ്രെസ്സ് കാരും ബി.ജെ പ്പി ഭരണത്തിൽ ഉള്ളപ്പോൾ ബിജെപി കാരും ആകുന്നതാണിവരുടെ ധാർമ്മികത
ഇന്നു ലോക സഭയിലും രാജ്യ സഭയിലും ഉള്ള മിക്ക മാദ്ധ്യമ കേസരികളും അവിടെഎത്തിയത് ഇങ്ങനെയുള്ള അവിശുദ്ധ കൂട്ടു കച്ചവടങ്ങളിൽ കൂടിയും കൂട്ടി കൊടുക്കലുകളിൽ കൂടിയൊക്കയാണ്.
കേരളത്തിൽ മംഗളം ടീ വി യിലെ ഫേക്ക് ന്യുസ് അശ്ലീതക്കെതിരെ ഇപ്പോൾ ഫൗൾ പറയുന്ന അവസര വാദ ധാർമ്മികത എത്രമാത്രം അർത്ഥവത്താണ് ? മലയാള റ്റീ വി മാധ്യമങ്ങളെ ഒരു വസ്തുനിഷ്ട്ട മാധ്യമധർമ്മ വിലയിരുത്തൽ നടത്തിയാൽ പലരുടെയും നില പരിതാപകരമായിരിക്കും. കക്ഷി -രാഷ്ട്രീയ -മാധ്യമ ഒത്തുതീർപ്പുകളും വടം വലികകളും രാജധാനി രാഷ്ട്രീയത്തിലെ അഡ്ജസ്റ്റുമെന്റുകൾ ആകുമ്പോൾ ആരുടെയൊക്കെ ധാർമ്മികത എപ്പോഴൊക്ക ആര് ഉപയോഗിക്കുമെന്നത് കാണിച്ചു തരുന്നുണ്ട്. അത്‌ കൊണ്ടു തന്നെയാണ് തിരെഞ്ഞെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞ സുപ്രഭാതത്തിൽ സരിതകാണ്ഡ ആട്ടകഥയും ബിജൂ രമേശിന്റെ സുവിശേഷ പ്രസംഗവും പൊടുന്നനെ നിന്നത്.
ഉടനടി ബ്രെക്കിങ് ന്യൂസ് പാട്ട് മത്സരവും പിന്നെ കഴുത്തറപ്പൻ മാദ്ധ്യമ വിപണീയുമാണ് റ്റീ വി യേ ഒരു മസാല മീഡിയയാക്കിയത്. റ്റീ ആർപി യും പരസ്യവരുമാനവും തേടിയുള്ള പരക്കം പാച്ചിലിൽ ഒരു ധാർമ്മികതെ കുറിച്ചു ആലോചിച്ചു തല പുണ്ണാക്കാൻ ആർക്കാണ് സമയം. ഇവർക്ക് മസാലയുള്ള ഒരു ന്യുസ് കിട്ടിയാൽ മൂന്നു ദിവസത്തെ അന്തി ചർച്ചക്കുള്ള വകയാകും.പിന്നെ തിരുവന്തപുരത്തും കൊച്ചിയിലും ഇഞ്ചി മുതൽ ഇന്റർനെറ്റ് വരെയുള്ള വിഷയങ്ങളിൽ വൈദഗ്ദ്യമുള്ള സ്ഥിരം ആസ്ഥാന വിദഗ്ധരും, 'സ്വന്തത്ര' മാദ്ധ്യമ, നിരീക്ഷകരും, പാർട്ടി വക്കീലന്മാരും ചർച്ച തൊഴിലാളികളും ഫ്രീയായിട്ടു അന്തിചർച്ചക്ക് വരുമെന്നതിനാൽ ലാഭകച്ചവടമാണ് മസാലമയമായ അന്തി ചർച്ചകൾ. മസാല കൂടുതല്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ ടി ആര്‍ പി കൂടും. ടി ആര്‍ പി കുടിയാല്‍ പരസ്യ വരുമാനം കൂടും. അത് തന്നെ മസാലക്കുള്ള പ്രിയം. പിന്നെ ഒരു കൊച്ചുകേരളത്തില്‍ പത്തു പതിനഞ്ചു ന്യൂസ് ചാനലുകള്‍ ഉണ്ട് . ഇവയില്‍ പലതും അവരുടെ ജോലിക്കാര്‍ക്ക് ശമ്പളം പോലും നേരാവണ്ണം കൊടുക്കുന്നില. ഇന്‍ഡ്യ വിഷന്‍ വേണെമെങ്കില്‍ ഒരു കൈയിസ് സ്ടടി ആണ് . ഇന്നു പല ടീ വി സംരംഭങ്ങളുടെയും പിന്നാംപുറ കഥ തെടിപ്പോയാല്‍ മാധ്യമ ധര്‍മം വെറും പാഴ്വാക്ക് മാത്രമാണെന്ന് തീര്പ്പിക്കം.
പക്ഷെ അവരെ മാത്രം പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. ലൈംഗീക-രതീ ദാരിദ്രം അനുഭവിക്കുന്ന കൂടുതൽ ഫ്രസ്‌റ്റേഷനുകൾ ഉള്ള ഒരു പുരുഷ മേധാവിത്ത സമൂഹത്തിൽ ഒളിഞ്ഞു നോട്ടവും പൊണും എല്ലാം ഒരു തരം രോഗമാണ്. അതിന്റെ അനുബന്ധമാണ് 'മോറൽ പോലീസ് ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഞരമ്പ് രോഗം. അതുകൊണ്ടു തന്നെ മന്ത്രിയുടെ ഫോണിൽകൂടെയുള്ള ലൈംഗീക വിരേചനം ലക്ഷക്കണക്കിന് മലയാളികൾ കേട്ടു കാണും. മംഗളം ടി വി ക്ക് അന്ന് തട്ടു തകർപ്പൻ ടി ആർ പി യും കീട്ടിക്കാണും.
മീഡിയ ഒരു കച്ചവട സംരംഭമാണ്. കാശിറക്കി കളിക്കേണ്ട ഒരു കളി. ഇവിടെ സെക്സ് മസാലക്കു മാർക്കെട്ടുണ്ടെന്നു അവർക്കറിയാം. മംഗളത്തിലെ ചേരുവ തെറ്റിപ്പോയെന്ന് മാത്രം. ഉണ്ണിത്താനെ വളഞ്ഞു വച്ചു ഒരു ടീവി ചാനൽ അക്രമിച്ചപ്പോഴും, അബ്ദുള്ളകുട്ടിയെ ചേസ് ചെയ്ത് ബ്രെക്കിങ് ന്യുസ് കൊടുത്ത്, പിന്നെ കോയമ്പത്തൂരിൽ മുൻ മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ വീഡിയോക്ക് വേണ്ടി ലൈവ് നെട്ടോട്ടമോടിയ മാന്യന്മാരിൽ പലരുമാണ് ഇന്ന് മാധ്യമ ധർമ്മത്തെകുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുന്നത്.
ഇവിടെ അത്യാവശ്യം ഇക്കിളി കാബറെ സിനിമ പോലെയുള്ള ന്യുസുകൾക്കിടയിൽ മംഗളം ഒരു തുണ്ട് പട ന്യുസിറക്കി ആളെ പിടിക്കാനുള്ള കളിയാണ് പാളിയത്. അത്‌ കള്ളത്തരത്തിലൂടെ കാശുണ്ടാക്കാൻ മുതലാളിയും അങ്ങേരുടെ ശിങ്കിടി പത്ര പുങ്കവരും അതിമിടുക്ക് കാണിച്ചപ്പോൾ പറ്റിയ മാധ്യമ ധർമമാണ്. പണി പാളി കൈവിട്ടുപോയപ്പോൾ മാപ്പ് പറഞ്ഞു തടി ഊരി ഒരു സ്ത്രീയെ പ്രതിക്കൂട്ടിലാക്കുന്നതും അവരുടെ ധർമ്മത്തിന്റെ വ്യാപ്തിയേ കാണിക്കുന്നു.
ഒരു ചൈനീസ് പഴമൊഴി പറയുന്നത് ഒരു കാര്യത്തെ കുറിച്ചു നമ്മൾ കൂടുതൽ സംസാരിച്ചാൽ അത്‌ യഥാർത്തിൽ ഇല്ല എന്നതാണ്. ഇപ്പോഴത്തെ മാദ്ധ്യമ ധാർമ്മിക ചർച്ചയും ചൈനീസ് പഴമൊഴിയേ ശരിവെക്കുന്നു
അപ്പോൾ എന്താണ് മാധ്യമ ധർമം ?ആരുടെ ധർമമാണത് ?

Wednesday, March 29, 2017

അമേരിക്കന്‍ സ്വപ്നങ്ങളുടെ ദിശാസന്ധി


ജോണ്‍ സാമുവല്‍
സ്വപ്നങ്ങള്‍ വിതച്ചാണ് അമേരിക്ക എന്ന രാജ്യം തന്നെ രൂപപെട്ടതു . മറ്റു രാജ്യങ്ങളില്‍ നിന്നും അമേരിക്ക വ്യത്യസ്തമാകുന്നത് അത് നിര്മ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് തന്നെ കുടിയെറ്റക്കാരുടെ സ്വപ്നങ്ങളിലാണ്‌ എന്നതാണ് .
ഇന്ന് നാം അമേരിക്കയെന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്ന ഭൂവിഭാഗത്തില്‍ ജീവിചിരുന്ന മനുഷ്യരെയും സമൂഹത്തെയും നിര്‍മാര്ജനം ചെയ്തും അധീനപ്പെടുത്തിയും അന്യധീനപ്പെടുത്തിയുമാണ് ഇന്നത്തെ അമരിക്ക ഉടലെടുത്തത് തന്നെ.
അമേരിക്ക എന്ന രാജ്യത്തിന്‍റെ ഡി എന്‍ ഏ യില്‍ തന്നെ രണ്ടു ഘടകങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. ഒന്ന് പ്രയാണപെട്ട പ്രവാസികളുടെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ വിതച്ചു നൂറു മേനി വിളവു നല്‍കുന്ന നാട് . രണ്ടു അധീശത്വ ഹിംസ പുലര്‍ത്തുന്ന നാട്. ഇതിലെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ അമേരിക്ക ലോകത്തുള്ള എല്ലാവര്‍ക്കും സ്വാതന്ത്ര്യവും സ്വപങ്ങളും വാഗ്ദാനം നല്‍കി മോഹിപ്പിച്ച നാടാണ്. എന്നാല്‍ അക്രമോല്സുക ഹിംസയുടെ ഇരകളായിരുന്നു അമേരിക്കന്‍ ഇന്ത്യക്കാര്‍ എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന അവിടുത്തെ ആദിവാസികളും പിന്നെ അടിമത്തതിലൂടെ ചൂഷണം ചെയ്യപ്പെട്ട അഫ്രിക്കയ്യില്‍ നിന്ന് കൊണ്ട് വന്ന മനുഷ്യരും. ഒരു പക്ഷെ അമേരിക്കന്‍ കൌ ബോയി എന്ന പ്രതീകം അമേരിക്കന്‍ സ്വപ്നങ്ങലെയും അക്രമോല്സുകതെയും ഒരു പോലെ വിളക്കിചേര്‍ത്ത പുരുഷ മേധാവിതത്തിന്റെ ആള്‍ രൂപമാണ്‌ .
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ അമേരിക്കയുടെ സാമ്പത്തിക -സാങ്കേതിക ഉയര്‍ച്ചെക്ക് കാരണം അത് ലോകെമ്പടുള്ള സ്വപനങ്ങള്‍ ഉള്ള ആളുകളെ ആകര്‍ഷിച്ചു എന്നുള്ളതാണ്. അഭയാര്തികളെയും സ്വപ്നങ്ങള്‍ ഉള്ളവരെയും ആകര്ഷിച്ച്ചാണ് അമേരിക്ക ഇന്ന് കാണുന്ന അമേരിക്കയായത് . ലോകത്ത് എമ്പാടുമുള്ള കഴിവുല്ലവരുടെയും, ശാസ്ത്രന്ജരുടെയും പ്രൊഫഷണല്‍ വിദഗ്ദരുടെയും , സംരംഭകരുടെയും സ്വപ്നങ്ങളുടെ വിളനിലമായതിനാലാണ്‌ അത് ഒരു സാമ്പത്തിക- സാങ്കേതിക ശക്തിയായി ഉയര്‍ന്നത് .
എന്നാല്‍ അമേരിക്കന്‍ സ്വപ്നങ്ങള്‍ അസ്തമിച്ചുകൊണ്ടിരിരിക്കുകയും അമേരിക്കന്‍ അക്രമോല്സുകുത കൂടുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ അമേരിക്കയുടെ സാധുതയും സാമ്പത്തികശക്തിയും ഏറെ താമസിയാതെ പ്രതിസന്ധികളെ നേരിടും.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ അനുകൂല അവസരങ്ങള്ടെയും ,പഠനത്തിന്‍റെയും, സങ്കേതിക വിജ്ഞാനത്തിന്‍റെയും, ഓജസ്സുള്ള സാംസ്കാരിക വൈവിധ്യത്തിന്‍റെയും, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്‍റെയും നാടായ അമേരിക്ക --- മാഞ്ഞുപോകുമെന്ന അപകടസാദ്ധ്യതയിലാണ്. അമേരിക്കന്‍ അഭിവൃദ്ധിക്കു ഒരു വലിയ പരിധിയോളം പ്രേരകമായിരുന്നത് അമേരിക്കന്‍ സ്വപ്നമാണ് --- ലോകമെമ്പാടുമുള്ള, ബുദ്ധിവൈഭവവും അഭിവാഞ്ഛയും ഒരുപോലെയുള്ള, അത്യന്തം ഉത്തേജിതരായ ചിലരെ ആകര്‍ഷിക്കാനുള്ള അതിനുള്ള കെല്‍പ്പാണ്. അതു അമേരിക്കയെ ഒരാഗോള സാംസ്കാരിക സാമ്പത്തിക ശക്തിയായി (സോഫ്റ്റ്‌ പവര്‍) ഉയര്‍ന്നു വരാന്‍ സഹായിച്ചു; ചിന്തകളുടെയും, അദ്ധ്യയനത്തിന്‍റെയും, ശാസ്ത്രത്തിന്‍റെയും, സാങ്കേതികവിദ്യയുടെയും, വാര്‍ത്താവിനിമയത്തിന്‍റെയും മുന്നണിയില്‍ നില്‍ക്കാന്‍ സഹായിച്ചു; അങ്ങിനെ ഊര്‍ജ്ജസ്വലമായ ഒരു വിപണിയും അഭിവൃദ്ധിയിലേക്കു കുതിക്കുന്ന ഒരു സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയും ഉണ്ടാകാനുള്ള സാഹചര്യങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിച്ചു.
നവയാഥാസ്ഥിതിക രാഷ്ട്രീയത്തിന്‍റെ ഉദയവും, അമേരിക്കന്‍ അധികാരത്തിന്‍റെ പ്രാഥമിക സ്രോതസ്സായി ഏകപക്ഷീയമായ സൈനിക ശക്തിയെ അത്യധികമായി ആശ്രയിക്കുന്നതും അമേരിക്കന്‍ സ്വപ്നത്തെ, അതിന്‍റെ ബഹുസ്വര സാംസ്കാരികതയെ, ജനപ്രീതിയെ, സാമ്പത്തികവ്യവസ്ഥയെ ദുര്‍ബ്ബലമാക്കുന്നതായി തോന്നുന്നു.
സമവായവും സമാധാനവും സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള കഴിവു അമേരിക്കന്‍ വിദേശനയത്തിനു അതിവേഗം നഷ്ടപ്പെടുകയാണ്. അതിപ്പോള്‍ കൂടുതല്‍ക്കൂടുതല്‍ നിര്‍വചിക്കപ്പെടുന്നത് സംഘര്‍ഷവും, അക്രമവും, യുദ്ധവും സംജാതമാക്കുനുള്ള അതിന്‍റെ പ്രാപ്തിയുടെ പേരിലാണ്.
ചിന്താശക്തിയെക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ തടിമിടുക്കുകൊണ്ടു മുമ്പോട്ടു പോകാനുള്ള ഇപ്പോഴത്തെ പ്രവണത അമേരിക്കയിലെ വൈവിദ്ധ്യമാര്‍ന്ന ജനസമൂഹങ്ങളില്‍ സുരക്ഷയെക്കുറിച്ചുള്ള സംശയരോഗം സൃഷ്ടിക്കും.
അത്യധികം പ്രചോദിതരും പ്രഗല്‍ഭരുമായ
പലര്‍ക്കും അമേരിക്ക ലോകത്തിലെ തങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനമാകുന്നതു ഇല്ലാതെയാകുന്ന സാദ്ധ്യതയും സംജാതമാകും. ഇതു തൊടുത്തുവിടുന്ന സാമ്പത്തികപ്രത്യാഘാതങ്ങള്‍ വളരെ ഗുരുതരമാകും. ഇത് അമേരിക്കയെ മാത്രമല്ല ബാധിക്കാന്‍ പോകുന്നത് .
ഇന്ത്യയും ചൈനയുമടക്കമുള്ള നിരവധി സാമ്പത്തികശക്തികളുടെ അതിപ്രധാന വ്യാപാരപങ്കാളികളിലൊന്നാണ് അമേരിക്ക. അമേരിക്കയിലെ ആവശ്യങ്ങളെ അങ്ങേയറ്റം ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നതാണ് അന്താരാഷ്ട്രീയ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥിതി. ഒരു രാജ്യത്തിലെ സാമ്പത്തികനയങ്ങളും, തല്‍ഫലമായുണ്ടാകുന്ന രാഷ്ട്രീയപരിണതികളും, ലോകത്തിന്‍റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളില്‍ അവയുണ്ടാക്കുന്ന പ്രഭാവവും തമ്മില്‍ അടുത്ത ബന്ധമുണ്ടെന്ന കാര്യവും മറന്നുകൂടാ.
“സമ്പദ് വ്യവസ്ഥ ശക്തവും, ഉത്പാദനക്ഷമവും, സമൃദ്ധവുമാണ്,” എന്നാണ് ജോര്‍ജ്ജ് ബുഷ്‌ ഈയിടെ വീമ്പിളക്കിയത്. 1928 ഡിസംബര്‍ 4നു പ്രസിഡണ്ട് കാല്‍വിന്‍ കൂളിജ് കോണ്‍ഗ്രസ്സിനു നല്‍കിയ സന്ദേശവുമായി ഇതിനെ താരതമ്യം ചെയ്യുന്നതു പ്രയോജനപ്രദമായിരിക്കും. “വിപുലപ്പെടുന്ന ഉല്‍പ്പാദനം ഉപഭോഗിക്കുന്നത് സ്വദേശത്തെ വളര്‍ന്നുവരുന്ന ആവശ്യവും വിദേശത്തെ വ്യാപരവുമാണ്. നമ്മുടെ രാജ്യത്തിനു വര്‍ത്തമാനകാലത്തെ സംതൃപ്തിയോടെ നോക്കിക്കാണാം; ഭാവിയെ ശുഭാപ്തിവിശ്വാസത്തോടെ പ്രതീക്ഷിക്കാം.”
ഇതു പ്രസ്താവിച്ചു ഒരു കൊല്ലം കഴിയും മുമ്പ്, 1929 ഒക്ടോബര്‍ 29നു, ന്യൂയോര്‍ക്ക് സ്റ്റോക്ക് എക്സ്ചെയ്ഞ്ചിന്‍റെ ഭീമന്‍ പതനം ലോകമനുഭവിച്ചു; മുതലാളിത്തത്തിന്‍റെ ചരിത്രത്തിലെ, ഒരു പക്ഷേ, ഏറ്റവും തീവ്രവേദനയാര്‍ന്ന അനുഭവം. ഈ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയുടെ ഏറെക്കുറയാത്ത സാര്‍വത്രികതയും, അതിന്‍റെ രാഷ്ട്രീയ വിവക്ഷകളും മറക്കാന്‍ മാത്രം വിദൂരത്തിലല്ലോ.
ബുഷ്‌ തിരക്കിട്ടു ഇറാഖില്‍ നിഴല്‍ യുദ്ധവും, ആഗോള തലത്തില്‍ “ഭീകരപ്പോരാട്ടവും” നടത്തുമ്പോള്‍, അമേരിക്കന്‍ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥ അത്ര സുഖകരമായൊരു ദൃശ്യമല്ല കാഴ്ച്ച വെക്കുന്നത്. ഈ വര്‍ഷത്തെ 3.5%മെന്നു ഗണിക്കപ്പെട്ട വളര്‍ച്ചയും, 4.6% ത്തിലേക്കു താഴ്ന്നിരിക്കുന്ന തൊഴിലില്ലായ്മയും, ലാഭക്കൊഴുപ്പുമൊക്കെ നോക്കുമ്പോള്‍, സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി സംപുഷ്ടമെന്നു തോന്നിയേക്കാം. എന്നാല്‍, മറ്റു പ്രധാന സൂചികകള്‍ നിരീക്ഷിച്ചാല്‍, പ്രതീക്ഷക്കത്ര വക കാണുന്നില്ല.
മൊത്തത്തിലായാലും, GDPയുടെ അനുപാതത്തിലായാലും, അമേരിക്കന്‍ വ്യാപാരക്കമ്മി മുമ്പെങ്ങുമില്ലാതിരുന്നത്രയാണ്... 2005ലതു $ 800 ബില്യണിലെത്തി നില്‍ക്കുന്നു; GDPയുടെ ഏകദേശം 7%. 1990 മുതലിങ്ങോട്ട്‌ $ 4.5 ട്രില്യണായി കമ്മി വളര്‍ന്നിരിക്കുന്നുവെന്നു സാരം. ലോഹാവശിഷ്ടങ്ങളും പാഴ്ക്കടലാസുകളുമാണ് ഏറ്റവും വലിയ കയറ്റുമതി ചരക്കുകളില്‍ രണ്ടെണ്ണം. നാലു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ ഭീമമായൊരു സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയുണ്ടാകാനുള്ള സാദ്ധ്യത 75 ശതമാനമാണെന്നാണ് മുന്‍ ഫെഡറല്‍ റിസര്‍വ്വ് ചെയര്‍മാന്‍ പോള്‍ വോള്‍ക്കര്‍ പ്രവചിക്കുന്നത്.
യു. എസ്‌. ഡോളറുകളുടെ വലിയൊരോഹരി അമേരിക്കക്കു പുറത്തുണ്ട്. ജപ്പാനിലതു സുമാറൊരു ട്രില്യന്‍ വരും. ചൈനയും സൌദി അറേബ്യയും പിറകിലല്ല. പെരുകിവരുന്ന കടം കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍ അമേരിക്ക ഡോളറിന്‍റെ മൂല്യശോഷണത്തിനു തുടക്കമിടാനും, ഒപ്പം അമേരിക്കകത്തു പലിശനിരക്കുകള്‍ കൂട്ടാനുമുള്ള സാദ്ധ്യത വലുതാണ്‌. ഇതു അന്താരാഷ്ട്രീയ സാമ്പത്തികസ്ഥിതിയെ ഗുരുതരമായി ബാധിക്കും.
ഇറാഖിലെ യുദ്ധത്തിനും, ഒപ്പം “ഭീകരപ്പോരാട്ടത്തിനും” വേണ്ടിയുള്ള നിത്യേന പെരുകുന്ന ചെലവുകള്‍ സാമൂഹിക മേഖലകള്‍ക്കുള്ള പണം ചുരുക്കും. വിദ്യാഭ്യാസവും ആരോഗ്യപരിപാലനവുമടക്കമുള്ള സാമൂഹികമേഖലകള്‍ക്കുള്ള ചെലവുകളില്‍ സ്ഥിരമായി വെട്ടിക്കുറക്കല്‍ നടക്കുന്നുണ്ട്. “ഉയര്‍ന്നുവരുന്ന തിര എല്ലാ പടകുകളെയും പൊക്കും” എന്ന ജോണ്‍ എഫ് കെന്നഡിയുടെ സൂക്തം ഇപ്പോള്‍ അനുഭവത്തിലില്ല. ന്യൂ ഓര്‍ലിയാന്‍സിനെ പറിച്ചുകീറി കത്രീനാ ചുഴലിക്കാറ്റ് കടന്നു പോയപ്പോള്‍, അമേരിക്കന്‍ സ്വപ്നമെന്ന മിഥിന്‍റെ പൂച്ചു പുറത്തായി. പാവങ്ങളുടെ നൌകകളെ പൊക്കുന്നതില്‍ സാമ്പത്തികവൃദ്ധിയുടെ ഉത്തുംഗ തരംഗം പരാജയപ്പെട്ടു. മുന്നൂറു ദശലക്ഷം ജനതയുള്ള ഈ രാജ്യത്ത് 37 ദശലക്ഷം പാവപ്പെട്ടവരുണ്ടെന്നാണ്‌ കണക്ക് (ഇവയില്‍ മൂന്നംഗങ്ങളുള്ള ഒരു കുടുബത്തിനുള്ളത് 14,680 ഡോളറില്‍ കുറവാണ്). 12.7 ശതമാനം വരുന്ന ദാരിദ്ര്യനിരക്കാകട്ടെ വികസിത ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ നിരക്കാണ്.
ദാരിദ്ര്യം വേറൂതെയുണ്ടാകുന്നതല്ല. ദാരിദ്ര്യത്തിന് വര്‍ണ്ണ ഭേദങ്ങളും ലിങ്ങ-ഭേദങ്ങളും ഉണ്ട് . അമേരിക്കയിലെ ദരിദ്രരില്‍മഹാഭൂരിപക്ഷമാകട്ടെ,
ആഫ്രിക്കനമേരിക്കക്കാരും, അമേരിക്കനിന്ത്യാക്കാരും, ഹിസ്പ്പാനിക്കുകളുമാണ്. കത്രീനാ സംഭവിച്ചയുടന്‍ സെനറ്റര്‍ ബാരക്ക് ഒബാമ സെനറ്റിന്‍റെ വേദിയില്‍ പറയുകയുണ്ടായി: “അവര്‍ പണ്ടേക്കുപണ്ടേ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരാണ്... കൊല്ലാനും കെടുതിയുണ്ടാക്കാനും തെരുവുകളിലേക്ക്, നിലവാരമില്ലാത്ത വിദ്യാലയങ്ങളിലേക്ക്, ജീര്‍ണ്ണിച്ച പാര്‍പ്പിടങ്ങളിലേക്ക്, അപര്യാപ്തമായ ആരോഗ്യപരിപാലനത്തിലേക്ക്, സര്‍വ്വവ്യാപിയായ നിരാശാബോധത്തിലേക്ക്‌.”
ആഗോളവിപണിയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഉപഭോക്താവ് അമേരിക്കയാണ്. വിപണിയിലെ മറ്റു പ്രധാന പങ്കാളികളായ ജപ്പാനും, EUവും, ചൈനയുമൊക്കെ മൊത്ത വ്യാപാരികളാണ്‌. കടം ആധാരമാക്കിയ ഉപഭോഗവ്യവസ്ഥയുടെ വ്യക്തമായ സൂചിക വീട്ടുചെലവാണ് (householdspent). ഒരു രാഷ്ട്രമെന്ന നിലയില്‍ അമേരിക്ക ഉപഭോഗിച്ചത് ഉല്‍പാദിപ്പിച്ചതിനേക്കാള്‍ 800 ബില്ല്യന്‍ ഡോളര്‍ (GDPയുടെ ഏകദേശം7%) കൂടുതലാണ്; വീട്ടുചെലവാകട്ടെ വരുമാനത്തെക്കാള്‍ 500 ബില്ല്യന്‍ ഡോളറും. അമേരിക്കക്കുള്ളത് വിലോപോന്മുഖമായ സമ്പാദ്യങ്ങളാണ്; നിക്ഷേപങ്ങളാകട്ടെ കുറവും. ആഗോളസാമ്പത്തികവ്യവസ്ഥിതിയില്‍ സാരമായ സമ്പാദ്യങ്ങളും നിക്ഷേപങ്ങളുമുള്ളത് എഷ്യയിലാണ്‌. ലോകത്തിലെ ഇതര രാജ്യങ്ങളില്‍നിന്നു അമേരിക്ക നിത്യേന വാങ്ങുന്ന മൊത്തം കടം ഒരു പടുകൂറ്റന്‍ 3 ബില്ല്യന്‍ ഡോളറാണ്; കൂടുതലായും അമേരിക്കന്‍ ട്രഷറി ബോണ്ടുകള്‍ വില്‍ക്കുക വഴി. അങ്ങിനെ, വാങ്ങലും കടം വാങ്ങലുമാണ് അമേരിക്കയെ പുറമേക്ക് ബലിഷ്ഠമാക്കി നിലനിര്‍ത്തുന്നത്. എങ്കിലും, ഇക്കണക്കിന്, കളി തുടരാനുള്ള സാദ്ധ്യത വളരെ വിരളമാണ്.
വര്‍ണ്ണസ്വത്വമുള്ള ദരിദ്രര്‍ രാഷ്ട്രീയ സാമ്പത്തിക മുഖ്യധാരയില്‍നിന്നു കൂടുതല്‍ക്കൂടുതല്‍ അന്യരാകുമ്പോള്‍, അസമത്വം കുതിച്ചുയരുകയാണ്. അമേരിക്കയുടെ ജിനി (Gini) സൂചകം (0 - 100 തോതിലുള്ള വരുമാന അസമത്വത്തിന്‍റെ അളവാണ് ജിനി.) 41 ആണ്; വികസിത ലോകത്തിലെ ഏറ്റവുമുയര്‍ന്ന അളവ്. അതിസമ്പന്നരായ ഒരു ശതമാനം വരുന്ന അമേരിക്കക്കാര്‍ക്കു ലഭിക്കുന്ന മൊത്തം വരുമാനത്തിന്‍റെ പങ്ക് 1980ലെ 8%ത്തില്‍നിന്നു 2004 ആയപ്പൊഴേക്കും 16% ആയി ഇരട്ടിച്ചുവെന്നാണ് ഇമ്മാനുവേല്‍ സീസിന്‍റെ അപഗ്രഥനം വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. ശരാശരി വേതനത്തിന്‍റെ മുന്നൂറു മടങ്ങാണ് ഇന്നൊരു അമേരിക്കന്‍ ചീഫ് എക്സിക്യുട്ടീവിന്‍റെ വരുമാനം; 1970ല്‍ ഉണ്ടായിരുന്നതിനേക്കാള്‍ പത്തു മടങ്ങ്‌. ഇത്തരുണത്തില്‍ തൊഴിലില്ലായ്മാ നിരക്കു കുറവാണെങ്കിലും, തൊഴിലെടുക്കുന്നവരുടെ അനുപാതവും, മദ്ധ്യവര്‍ഗ്ഗത്തിന്‍റെ വരുമാനനിലയിലെ മാറ്റമില്ലായ്മയുമൊക്കെ വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നത് സ്ഥിതിഗതികള്‍ അരക്ഷിതമാണെന്നാണ്. എണ്ണവില കൂടാനുള്ള സാദ്ധ്യത സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി കൂടുതല്‍ വഷളാക്കിയേക്കും.
മാനംഭേദിക്കുന്ന ബജറ്റു കമ്മിയും, വ്യാപാരക്കമ്മിയും, ദാരിദ്ര്യവളര്‍ച്ചയും, അസമത്വവും ശുഭലക്ഷണങ്ങളല്ല തന്നെ. പത്തിലാറുപേര്‍ സ്വതന്ത്രവ്യാപാരത്തെ സംശയത്തോടെ കാണുന്നവരാണെന്നാണ് അടുത്തിടെ നടന്ന ഒരു സര്‍വ്വേ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. പത്തിലൊമ്പത് അമേരിക്കക്കാര്‍ തങ്ങളുടെ ജോലി വിദേശത്തേക്കു കടക്കുമെന്ന് ആശങ്കപ്പെടുന്നതായി വിദേശകാര്യ മന്ത്രാലയം നടത്തിയ സര്‍വ്വേ പറയുന്നു. സത്യത്തില്‍, ഒരു ദശലക്ഷത്തിലധികം ജോലികള്‍ നാടു കടന്നിട്ടില്ല. എങ്കിലും, ഇത്തരം വിശ്വാസങ്ങളും, അവയ്ക്കൊപ്പം സംശയരോഗവും, അരക്ഷിതബോധവും, അമേരിക്കന്‍ സ്വപ്നവും, അവസരങ്ങളുടെ ദേശമെന്ന രീതിയില്‍ അതിന്‍റെ വശീകരണ പാടവവും മായുന്നതിന്‍റെ മണിമുഴക്കമാകാം.
അമേരിക്ക ഇന്നു സാക്ഷിയാകുന്നത് നവയാഥാസ്ഥിതിക രാഷ്ട്രീയത്തിന്‍റെയും, നവ-ഉദാര സാമ്പത്തിക നയങ്ങളുടെയും ഉദയത്തിനും, അധികാരം കയ്യാളാന്‍ ഏകപക്ഷീയമായ സൈനിക ശക്തിയെ അമിതമായി ആശ്രയിക്കുന്നതിനുമാണ്. ന്യായമാര്‍ന്ന ജാനാധിപത്യവും, സാമൂഹ്യസാമ്പത്തിക നീതിയും, നേരായ മനുഷ്യാവകാശങ്ങളും, സാമ്പത്തികസാംസ്കാരിക ശക്തിയിലും നയതന്ത്രത്തിലും അധിഷ്ഠിതമായ, ബഹുമുഖമായ, അന്തര്‍ദേശീയതയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന ഒരു അമേരിക്കയാണ് ഇതിനു പരിഹാരം. ശക്തി പകരുകയും, പിന്തുണക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരമേരിക്ക യുദ്ധങ്ങള്‍ കുറക്കുകയും, ജനപ്രീതി കൂട്ടുകയുമേ ചെയ്യുള്ളൂ. അമേരിക്കന്‍ സ്വപ്നം ഇന്നൊരു ദശാസന്ധിയിലാണ്.
*
ഒരു സാമ്പത്തിക തകര്‍ച്ചയുണ്ടാകുമെന്ന പ്രവചിച്ചു കൊണ്ടു, 2006ല്‍, എഴുതിയ ലേഖനം. ഹിമാല്‍ സൌത്ത് ഏഷ്യ, ദ ന്യൂ ഏജ്, ദ ന്യൂസ്, ഇന്‍ഫോചെയ്ഞ്ച് എന്നിവയിലും, വെസ്റ്റ് ഏഷ്യയിലെ മറ്റു പല പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലും ഇതു പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

Monday, March 27, 2017

സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യ കാലത്തെ ചൈന


ജോണ്‍ സാമുവല്‍
ഒരു സമൂഹത്തിന്‍റെ ഏറ്റവും നല്ല കൈചൂണ്ടി പലകകള്‍ ആണ് അതാതു നാട്ടിലെ ടാക്സി ഡ്രൈവര്‍മാര്‍. അവര്‍ പൊതുജനത്തിന്‍റെ ഭാഗമാണല്ലോ. അവര്‍ക്കു നഗരം നന്നായറിയാം. നഗരങ്ങളുടെ പെരുവഴികളും, ഇടവഴികളും , സ്വഭാവും , അധോലോകവും അവര്‍ക്കറിയാം.അവരില്‍ പലരും സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങളുടെ ആള്‍ രൂപങ്ങള്‍ ആണ് . ഒരു നഗരത്തില്‍ എത്തിയാല്‍ ആ നഗരത്തില്‍ എന്തൊക്കെ നടക്കുന്നെന്നും മറ്റു ഞാന്‍ ആദ്യം ചോദിച്ചറിയുന്നത് ടാക്സി ഡ്രൈവറില്‍ നിന്നുമാണ് . അതുകൊണ്ടാണ് ബീജിങ്ങിലെ എന്‍റെ ടാക്സി ഡ്രൈവറോടു സംഭാഷണം തുടങ്ങിയത് . സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം മൂലം തന്റെ ടാക്സിക്കു ഓട്ടം കുറവാണെന്ന് അയാള്‍ പറഞ്ഞു. വിദശവിനോദസഞ്ചാരികള്‍ അധികമൊന്നുമില്ല. സാമ്പത്തിക തകര്‍ച്ചയെച്ചൊല്ലി അയാള്‍ ആശങ്കപ്പെട്ടു. പക്ഷേ, സര്‍ക്കാര്‍ ഇക്കാര്യത്തില്‍ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുമെന്നും അയാള്‍ ആശപ്പെട്ടു. അയാള്‍ക്ക് അവരുടെ സര്‍ക്കാരിന്‍റെ കഴിവില്‍ വിശ്വാസം ഉണ്ട്
സാമ്പത്തികപ്രതിസന്ധി ചൈന മുന്‍കൂട്ടി കണ്ടിരുന്നിരിക്കണം. അതിനെ നേരിടാന്‍ സമഗ്രമായൊരു തന്ത്രം ചൈന സ്വീകരിച്ചിരുന്നു താനും. അത്തരമൊരു ഒരുക്കമുണ്ടായിട്ടുകൂടി, ജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ പൊതുവായൊരു അസ്വസ്ഥതയുണ്ട്. ആള്‍ക്കാര്‍ പണം ചിലവിടുന്നതു ചുരുക്കുകയാണ്; കൂടുതല്‍ മിച്ചം വെക്കുകയാണ്. ആസന്നമായ ഒരു വിപത്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള നിശ്ശബ്ദമായൊരു അവബോധം ആളുകൾക്കിടയിൽ നിലനില്‍ക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാല്‍, അതേസമയം, ഒരാത്മവിശ്വാസവുമുണ്ട്. ഭരണകൂടത്തിന് ഈ വിപത്തിനെ വരുതിയില്‍ കൊണ്ടുവരാനാകുമെന്ന ആത്മവിശ്വാസം.
പോയ പത്തു പതിനഞ്ചു കൊല്ലങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ ഗ്രാമങ്ങളില്‍നിന്ന്, കാര്‍ഷികമേഖലകളില്‍നിന്ന്, അഭിവൃദ്ധിപ്രാപിക്കുന്ന കെട്ടിടനിര്‍മ്മാണത്തിലേക്കും, വ്യവസായ മേഖലയിലേക്കുമെത്തിയ കുടിയേറ്റത്തൊഴിലാളികള്‍ ഏകദേശം ഇരുനൂറു കോടിയോളം വരും. അവര്‍ക്കാണ് ഇന്നത്തെ പ്രതിസന്ധിയുടെ ആഘാതമേറ്റിരിക്കുന്നത്. ഗുവാംഗ്ഡോംഗ് (Guangdong) പോലുള്ള കയറ്റുമതി പ്രവിശ്യകളിലെ നൂറു കണക്കിനു ഫാക്റ്ററികളാണ് അടച്ചുപൂട്ടിയിരിക്കുന്നത്. ബഹുരാഷ്ട്രകമ്പനികളുടെ നേരിട്ടുള്ള അനുബന്ധസ്ഥാപനങ്ങളിലും, അത്തരം വമ്പന്‍സ്ഥാപനങ്ങള്‍ക്കു നേരിട്ടു സാമഗ്രിവിതരണം ചെയ്യുന്ന സ്ഥാപനങ്ങളിലുമാണ് ഏറ്റവുമധികം തൊഴില്‍നഷ്ടം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇപ്പോഴുള്ളത് നഗരങ്ങളില്‍നിന്നു ഗ്രാമങ്ങളിലേക്കുള്ള മറു കുടിയേറ്റമാണ്.
ദേശീയമായ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കും ഗ്രാമങ്ങളിലെ അടിസ്ഥാനസൌകര്യങ്ങള്‍ക്കുമായി 586 ബില്ല്യണ്‍ അമേരിക്കന്‍ ഡോളറിന്‍റെ ഒരു സഹായപദ്ധതി ഭരണകൂടം പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതേസമയം, സാമ്പത്തികവ്യവസ്ഥയ്ക്കു സ്ഥിരതയുണ്ടാക്കുകവഴി അതിനെ നിയന്ത്രണാധീനമാക്കാനായി, ഒമ്പതു കാര്യങ്ങളടങ്ങുന്ന ഒരു സാമ്പത്തികകാര്യനിർവ്വഹണനയവും അവര്‍ പ്രഖ്യാപിക്കുകയുണ്ടായി. പലിശനിരക്കുകള്‍ കുറയ്ക്കല്‍, ഗ്രാമങ്ങളിലെ പുതിയ സംരഭങ്ങള്‍ക്കു, സര്‍ക്കാര്‍ ഉറപ്പോടെയുള്ള, കടം അനുവദിക്കാനുള്ള ഭീമമായ ഒരു പദ്ധതി, പുതിയ വ്യാപാരവ്യവസായസംരംഭങ്ങള്‍ക്ക്‌ കടം കൊടുക്കാനുള്ളൊരു പദ്ധതി, സ്റ്റോക്ക് മാര്‍ക്കറ്റിനെ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കാനുള്ള തന്ത്രം, നഷ്ടങ്ങളുടെ വാരം തോറുമുള്ള നിരീക്ഷണവും നിയന്ത്രണവുമൊക്കെ ഈ പദ്ധതിയിലുൾപ്പെടും.
നഗരങ്ങളില്‍നിന്ന് ഗ്രാമങ്ങളിലേക്കുള്ള കുടിയേറ്റം മുന്‍കൂട്ടി കണ്ടുകൊണ്ട്, ദേശീയ സര്‍ക്കാരും, പ്രാദേശിക സര്‍ക്കാരും, പ്രവിശ്യകളിലെ ഭരണസ്ഥാപനങ്ങളും കൂടി സഹകരിച്ചുകൊണ്ട്, നാട്ടിന്‍പുറങ്ങളില്‍ മേന്മയേറിയ അടിസ്ഥാനസൌകര്യങ്ങള്‍ വികസിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു പരിശ്രമവും നിലവിലുണ്ട്. സ്കൂളുകളുടെ പുനര്‍നിര്‍മ്മാണവും, ആശുപത്രികള്‍ മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതും, പുതിയ റോഡുകളും പാലങ്ങളുമുണ്ടാക്കുന്നതുമൊക്കെ ഇതിലുള്‍പ്പെടും. അതുകൂടാതെ, രാജ്യത്താകെ 140 പുതിയ വിമാനത്താവളങ്ങള്‍ നിര്‍മ്മിക്കാനുള്ള പദ്ധതികൂടെയുണ്ട്.
ബീജിങ്ങിലും മറ്റു വന്‍പട്ടണങ്ങളിലും നിര്‍മ്മാണപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ മന്ദഗതിയിലാണെങ്കിലും, കെട്ടിടനിര്‍മ്മാണരംഗത്ത് ഇതേവരെ ഗൌരവകരമായ പ്രതിസന്ധി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിട്ടില്ല. കടമെടുക്കാന്‍ ഇപ്പോഴും പറ്റുമെങ്കിലും, ആവശ്യക്കാര്‍ കുറവാണ്. എന്നിട്ടും, ബീജിങ്ങിലെ കെട്ടിടനിര്‍മ്മാണമേഖലയില്‍ വില പത്തു മുതല്‍ പതിനഞ്ചു ശതമാനം വരെ മാത്രമേ താഴ്ന്നിട്ടുള്ളൂ.
ആഭ്യന്തരവിനോദസഞ്ചാരം ബോധപൂര്‍വ്വം പ്രോത്സാഹിക്കപ്പെടുന്നതിനാല്‍, ചൈനക്കകത്തു യാത്രചെയ്യുന്നവരുടെ എണ്ണം കൂടിയിരിക്കുന്നു. തായ് വാന്‍ ഭരണകൂടവുമായുള്ള പുതിയ ബന്ധത്തിന്‍റെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍, തായ് വാനിലേക്കുള്ള വിനോദസഞ്ചാരം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനുള്ള പരിശ്രമങ്ങളുമുണ്ട്. എന്നാല്‍, വിദേശവിനോദസഞ്ചാരികളുടെ എണ്ണം കുറഞ്ഞുവരുന്നതിന്‍റെ സ്പഷ്ടമായ തെളിവുകളും കാണാം. ഇതു ഹോട്ടല്‍ വ്യാപാരത്തെയും, വിമാനസേവനവ്യവസായത്തെയും നേരിട്ടു ബാധിക്കും.
സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയുടെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍, ചൈനക്കു സമഗ്രമായൊരു സുരക്ഷാനിയമമുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു. വിസയനുവദിക്കുന്നതില്‍ നിയന്ത്രണമുണ്ട്. എല്ലാ അന്തര്‍ദ്ദേശീയസംഘടനകളും പുതുതായി നിരീക്ഷണത്തിലായിരിക്കുന്നു. ഓരോ വ്യാപാരവാഗ്ദാനവും, കച്ചവടത്തിനുള്ള അവസരവും വളരെ കരുതലോടെയാണ് ചൈന സമീപിക്കുന്നത്. ആസൂത്രണത്തിലും, സന്നദ്ധതയിലും, നഷ്ടങ്ങള്‍ കണക്കു കൂട്ടുന്നതിലും ഇന്ത്യയേക്കാള്‍ ചൈന ഏറെ മുന്നിലാണെന്നു തോന്നും.
ചൈനയിലെ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയെച്ചൊല്ലി രസകരമായ പല ചര്‍ച്ചകളുമുണ്ട്. അമേരിക്കയിലേക്കു കൂടുതല്‍ പണം കയറ്റി ആഗോളസാമ്പത്തികസ്ഥിതി സുരക്ഷമാക്കണോ, അതോ, ചൈനയുടെ സാമ്പത്തികസ്ഥിതി ബലപ്പെടുത്തണോ; ഏതിനാണ് പ്രാമുഖ്യം കൊടുക്കേണ്ടതെന്നാണ് പ്രധാനപ്പെട്ടൊരു ചര്‍ച്ച. ചൈനീസ് ഭാഷയിലുള്ള മാദ്ധ്യമങ്ങളില്‍ ഇതെച്ചൊല്ലി രൂക്ഷമായ ചര്‍ച്ചകള്‍ നടക്കുന്നുണ്ട്. ഇംഗ്ലീഷു ഭാഷാ മാദ്ധ്യമങ്ങളുടെ മേലെ സര്‍ക്കാര്‍ നിയന്ത്രണം കൂടുതലുള്ളതുകൊണ്ട് അവിടെയീ ചര്‍ച്ച തുലോം കുറവാണ്.
പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുടെ തോതും, നിയമനിര്‍മ്മാണനിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ നടപ്പിലാക്കുന്നതിന്‍റെ വേഗതയും വെച്ചുനോക്കിയാല്‍, മറ്റു രാജ്യങ്ങളില്‍നിന്നു വ്യത്യസ്തമായി, ചൈന അനന്യമാണ്. കാര്യങ്ങള്‍ നടപ്പാക്കുന്ന രീതിയില്‍ ചൈന അങ്ങേയറ്റം കേന്ദ്രീകൃതമാണ്. പ്രാദേശിക ഭരണകൂടവും ദേശീയ ഭരണകൂടവും തമ്മിലുള്ള ഏകോപനം വളരെ മെച്ചമായ നിലയില്‍ സംവിധാനം ചെയ്യപ്പെട്ടതാണ്. അതിനാല്‍, ആവശ്യങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള, പല തലങ്ങളും മാനങ്ങളുമുള്ള, പദ്ധതികള്‍ പ്രാവര്‍ത്തികമാക്കാന്‍ ചൈനക്കു മറ്റു രാജ്യങ്ങളെക്കാളേറെ വേഗത്തില്‍ കഴിയും.
മൂന്നു തലയുള്ള ഒരാസൂത്രണതന്ത്രമാണ് ചൈനക്കുള്ളതെന്നു തോന്നുന്നു.
1. ഗ്രാമങ്ങളിലും ചെറു പട്ടണങ്ങളിലും അടിസ്ഥാന സൌകര്യങ്ങള്‍ വികസിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു ഭീമന്‍ പദ്ധതി (പോയ പതിനഞ്ചു വര്‍ഷങ്ങളില്‍ വികസനം കൂടുതലായും നഗരകേന്ദ്രീകൃതമായിരുന്നു). 2. നാട്ടിന്‍പുറങ്ങള്‍ക്കു സമീപമുള്ള രണ്ടും മൂന്നും തട്ടില്‍ നില്‍ക്കുന്ന പട്ടണങ്ങളില്‍ ചെറുതും ശരാശരി വലുപ്പമുള്ളതുമായ സംരഭങ്ങള്‍ക്കു ഉദാരമായ വായ്പ്പ നല്‍കുക വഴി വികസനത്തിനു ഉത്തേജനം നല്‍കുന്ന ഒരു പദ്ധതി.
3. ഒരു സാമ്പത്തിക നിയന്ത്രണ പദ്ധതി.
പോയ വാരമാണ് ചൈന അമേരിക്കയുമായുള്ള Strategic Economic Policy Dialogന്‍റെ അഞ്ചാം വട്ടം പൂര്‍ത്തിയാക്കിയത് . സംഭാഷണത്തില്‍ പങ്കു ചേര്‍ന്നത് ഹാങ്ക് പോള്‍സണും ചൈനയുടെ വൈസ് പ്രീമിയറുമായിരുന്നു. ഈ നീക്കം ബാഹ്യലോകത്തു തന്ത്രപരമായ ബന്ധങ്ങള്‍ സ്ഥാപിക്കുന്നതിന്‍റെ ഭാഗമായിട്ടായിരുന്നു; സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയുടെ കാലഘട്ടത്തില്‍ തന്ത്രപരമായ നിലപാടുറപ്പിക്കാനും. മുമ്പത്തെക്കാളേറെ അമേരിക്കക്കു ചൈനയെ ആശ്രയിക്കേണ്ടി വരുമെന്നു ചൈനയുടെ നേതൃത്വത്തിനു നന്നായി അറിയാം. അതേസമയം, അമേരിക്ക അതിന്‍റെ സാമ്പത്തിക ഊര്‍ജ്ജസ്വലതയിലേക്കു തിരിച്ചു വരുമെന്നുറപ്പാക്കുന്നത് ചൈനയുടെ നന്മക്കു നല്ലതാണു താനും. ചൈനക്കു ചരക്കുകളും സേവനങ്ങളും കയറ്റി അയക്കേണ്ടതിലേക്ക് അമേരിക്ക സാമ്പത്തികമായി ബലിഷ്ഠമായിരിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്. അമേരിക്കക്കാകട്ടെ, സാമ്പത്തികവ്യവസ്ഥയുടെ സ്ഥിരതക്കായി, ചൈനയുടെ വിദേശവിനിമയകരുതല്‍ധനം (foreign exchange reserves) കൂടാതെ വയ്യ. ഇംഗ്ലീഷ് ചാനലായ CCTV 9 യൂറോപ്പിലെ വിവിധ നഗരങ്ങിലുള്ള വ്യാപാരികളെ കേന്ദ്രീകരിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു പ്രത്യേക പരിപാടി തയ്യാറാക്കുകയുണ്ടായി. സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി അവര്‍ക്കെങ്ങിനെ അനുഭവപ്പെടുന്നുവെന്നാണ് ചാനല്‍ ആരാഞ്ഞത്. നിസ്സംശയം, അവരുടെ വ്യാഖ്യാനം ഇതായിരുന്നു: "കഷ്ടപ്പാടുണ്ടാകും; എന്നാലും, ചൈന വിജയശ്രീലാളിതയാകും."
ചൈനയുടെ സ്ഥിതി പല രീതികളില്‍ അമേരിക്കയുടേതിനു തീര്‍ത്തും വിപരീതമാണ്. അമേരിക്കയില്‍ എല്ലാം ... വ്യക്തിഗത ചിലവുകളും, ഉപഭോക്തൃ വിപണിയും, പുത്തന്‍ നിക്ഷേപങ്ങളും ... വായ്പ്പയാല്‍ നയിക്കപ്പെടുന്നു. ചൈനയില്‍ പ്രേരകമായിരിക്കുന്നത് സമ്പാദ്യമാണ്. കാര്യമെന്തൊക്കെയായാലും, സമ്പാദിക്കുന്നതിന്‍റെ ചെറിയൊരു ശതമാനമേ ചൈനക്കാര്‍ ചിലവഴിക്കുന്നുള്ളൂ. ഈടിന്മേല്‍ എണ്‍പതും നൂറും ശതമാനം വായ്പ്പയെടുക്കുന്ന മറ്റു രാജ്യങ്ങളിലെ പൌരന്മാരില്‍നിന്നു വ്യത്യസ്തമായി, ഇവിടെ വീടു വാങ്ങിക്കുന്നവരില്‍ ഭൂരിപക്ഷവും മുപ്പതോ അമ്പതോ ശതമാനം മാത്രമാണ് വായ്പ്പയെടുക്കുന്നത്. ചൈനയിലാണ് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മെച്ചമായ ധനനിക്ഷേപനിരക്കുള്ളത്. ചൈനയിലെ പൊതു വായ്പ്പാനിരക്കും മേന്മയുള്ളതു തന്നെ. സമ്പാദ്യപ്പ്രേരിതമായ ഈ സാമ്പത്തിക മാതൃക വരാനിരിക്കുന്ന കഠിനകാലത്ത് ചൈനക്കു ശരിക്കും സഹായകമായേക്കും.
ചൈനയുടെ പതനവും നാശവും പ്രവചിക്കുന്ന ഒരു കുടില്‍വ്യവസായം നിലവിലുണ്ട്. പക്ഷേ, ചൈനയുടെ ഗുണവും പ്രാപ്തിയും വില കുറച്ചു കാണരുത്. ബാഹ്യലോകത്തിന്‍റെ വീക്ഷണങ്ങളും, ചൈനയിലെ വൈവിധ്യമാര്‍ന്ന തലങ്ങളുടെ പ്രതിപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും തമ്മില്‍ ഗണ്യമായ വ്യത്യാസമുണ്ട്. അതിന്‍റെ ഭരണസംവിധാനത്തില്‍ പുനരുജ്ജീവനത്തിനുള്ള ആന്തരികമായൊരു കഴിവുണ്ട്. സാമ്പത്തികവ്യവസ്ഥയും, ധനമേഖലകളും സ്വതന്ത്രമായിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ശക്തമായ ചട്ടങ്ങളും നിയന്ത്രണസംവിധാനവും ഇപ്പോഴും ചൈനയില്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നു. മിക്ക വലിയ ചൈനീസ് കോര്‍പ്പറേഷനുകളും ഗവര്‍മെന്‍റിന്‍റെ ഉടമസ്ഥതയിലോ നിയന്ത്രണത്തിലോ ആണ്. അമേരിക്കയിലെയും യൂറോപ്പിലെയും സ്വതന്ത്രവിപണിയില്‍നിന്നും ചൈനയിലെ വിപണി അങ്ങിനെ തികച്ചും വ്യത്യസ്തതയുള്ളതാണ്.
കാര്യങ്ങള്‍ ഇങ്ങിനെയൊക്കെയാണെങ്കിലും, ചൈനയുടെ കയറ്റുമതിവ്യാപാരം വളരെ ബൃഹത്തായതിനാല്‍, സാമ്പത്തികമാന്ദ്യം അതിന്‍റെ കയറ്റുമതിവിപണിയെ ബാധിക്കാതിരിക്കില്ല; പ്രത്യേകിച്ച്, യൂറോപ്പിലെയും അമേരിക്കയിലെയും നിരവധിപേര്‍ക്കു തൊഴില്‍ നഷ്ടമാകുന്ന സാഹചര്യത്തില്‍. വളര്‍ച്ചാനിരക്കു ഒമ്പതു ശതമാനത്തില്‍ പിടിച്ചു നിര്‍ത്താമെന്ന ആത്മവിശ്വാസം ചൈനക്കുണ്ടെങ്കിലും, അടുത്ത ഒരു കൊല്ലത്തിനുള്ളില്‍ അതു താഴേക്കു നീങ്ങാനാണ് സാദ്ധ്യത. ഇതിന്‍റെ പ്രത്യാഘാതം ചില പ്രവിശ്യകളില്‍ വളരെ മോശമായിരിക്കും. പ്രവാസികളായ ലക്ഷക്കണക്കിനു തൊഴിലാളികള്‍ക്ക് അവരവരുടെ നാടുകളിലേക്കു താല്‍ക്കാലികമായി മടങ്ങേണ്ടതായി വരും.
കേന്ദ്രീകൃതമായ സാമ്പത്തികസംവിധാനത്താലും, ഉറച്ച ദേശീയതാബോധത്താലും (ഇതിനു മാനസികമായ പ്രഭാവമുണ്ട്), ആവശ്യങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള സാദ്ധ്യതയാലും, ചൈനക്കു മറ്റു രാജ്യങ്ങളെക്കാള്‍ നന്നായി സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി നേരിടാന്‍ കഴിഞ്ഞേക്കും.

മാറുന്ന ചൈന



ജോണ്‍ സാമുവല്‍
ബീജിങ്ങില്‍ ഡിസംബറിലെ മരവിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ശനിയാഴ്ചയാണ് ഇന്ന്.
ചെയര്‍മാന്‍ മാവോയെ തിരയുകയയിരുന്നൂ ഞാന്‍. അദ്ദേഹം ടിയാനെന്‍മെന്‍ സ്ക്വയറിലുണ്ടാകാമെന്നു ആളുകള്‍ പറഞ്ഞു. അവിടെയാണല്ലോ അദ്ദേഹത്തിനു ചാര്‍ത്തിക്കൊടുത്ത സ്ഥലം.
ടിയാനെന്‍മെന്‍ സ്ക്വയറില്‍ സന്ദര്‍ശകര്‍ അധികമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പടുകൂറ്റന്‍ ഛായാപടം ഒരുതരം ഗംഭീരമായ ഏകാന്തതയിലെന്നവണ്ണം കാണപ്പെട്ടു. ഒരു വയോവൃദ്ധന്‍റെ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയൊരു ഛായാചിത്രമാണ് പുതിയ ചൈനയില്‍ മാവോ.
സമയം ചെലവഴിക്കേണ്ടത് സംഭവബഹുലമായ സ്ഥലത്താണെന്ന് ടാക്സി ഡ്രൈവര്‍ എന്നോടു പറഞ്ഞു ... “പറവക്കൂട്ടില്‍” (the Birds’ Nest).
"പറവക്കൂട്", ബീജിംഗ് 2008 ഒളിമ്പിക്സിന്‍റെ വേദി, ഏകാന്തമായി അനുഭവപ്പെട്ടില്ല. മരവിപ്പിക്കുന്ന ആ പുലരിയിലും പതിനായിരത്തിലധികംപേര്‍ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പതിനായിരക്കണക്കിനാളുകളാണ് "ചൈനയുടെ അഭിമാനസ്തംഭം" കാണാനെത്തുന്നത് ... ഒരു ഫ്രഞ്ചു വാസ്തുശില്പി തീര്‍ത്ത തിളങ്ങുന്ന ആ വാസ്തുകലാവിസ്മയം കാണാന്‍. ദര്‍ശനം സൌജന്യമല്ല. ശീട്ടൊന്നിനു 50 RMB, മുന്നൂറു രൂപയോളം, വില വരും. വില, പക്ഷെ, ക്യൂവിന്‍റെ നീളം കുറക്കാറില്ല. ചെയര്‍മാന്‍ മാവോയെ ഞാന്‍ അവിടെയും അന്വേഷിച്ചു. ഉത്സാഹം നിറഞ്ഞ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിലെവിടെയും ഞാന്‍ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടില്ല. ഒടുവിലൊരു പരിഷ്ക്കാരി സ്ത്രീയുടെ തുകല്‍സഞ്ചിക്കു മീതെയാണ് ഞാന്‍ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടത്. ബ്രാന്‍റുകളുള്ള ലോകത്ത് മവോയ്ക്കും പുതിയ വിപണിയുണ്ടായേക്കാം...ഷെ ഗുവേരയെപ്പോലെ.
എങ്ങും മാവോയെ കാണാത്തതിനാല്‍ ഞാന്‍ എന്‍റെ സുഹൃത്തോടു തിരക്കി. എണ്‍പതുകളുടെ ആദ്യം എന്നോ പൊതുജനസ്ഥലികളില്‍നിന്നും സ്മൃതിയില്‍നിന്നും മാവോ ഒഴുകിനീങ്ങിപ്പോയെന്നാണ് അവള്‍ പറഞ്ഞത്. ചരിത്രത്തിന്‍റെ രാവണന്‍കോട്ടയിലേക്കു അദ്ദേഹം നടന്നു നീങ്ങി. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പ്രതിമകള്‍ മെല്ലെമെല്ലെ, എന്നാല്‍ നിര്‍വിശങ്കം, അപ്രത്യക്ഷമായി ...ഒന്നിനു പിറകെ ഒന്നായി ... ആദ്യം, പബ്ലിക് സ്ക്വയറില്‍നിന്ന്, പിന്നെ ആപ്പീസ്സു കെട്ടിടങ്ങളില്‍നിന്ന്, അതില്‍പ്പിന്നെ, സര്‍വ്വകലാശാലകളില്‍നിന്ന് ... ബിജിങ്ങില്‍ ഒരു പ്രതിമ അവശേഷിച്ചിരിപ്പുണ്ട്; യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് കെമിക്കല്‍ ഇന്‍ഡസ്ട്രീസില്‍. ദെംഗ് ചിയാവോപിംഗിന്‍റെ (Deng Xiaoping) സംഘം മാവോയെയും മാവോയിസത്തെയും പൊതുവിടങ്ങളില്‍നിന്നും പൊതുജനസ്മരണയില്‍നിന്നും തുടച്ചു മാറ്റിയതായി തോന്നുന്നു.
ബീജിങ്ങിലെ ആര്‍ട്ടുമ്യൂസിയം ഇപ്പോള്‍ ആഘോഷിക്കുന്നത് “നവയുഗ” (1978-2008) ത്തിന്‍റെ ചിത്രങ്ങളാണ്. ഈ ചിത്രങ്ങള്‍, വാസ്തവത്തില്‍, ചൈനീസ് സമൂഹത്തിന്‍റെ മാറുന്ന അഭിരുചികളുടെയും ആകാരവടിവുകളുടെയും സാക്ഷികളാണ്. എഴുപതുകളിലെ യഥാതഥശൈലിയിലുള്ള മനോഹരമായ ചില ചിത്രങ്ങള്‍ എനിക്കു കാണുവാനായി. അതിനുശേഷം, പതിയെപ്പതിയെ, നിറങ്ങളും രൂപങ്ങളും മാറിയതായിക്കണ്ടു. ഇപ്പോള്‍ കൂടുതലും ആഗോളമാനമുള്ള ചിത്രങ്ങളാണ് കാണാന്‍ കഴിയുന്നത് ... ഏതു ദേശത്തുനിന്നുമുള്ള ഏതൊരാള്‍ക്കും ചെയ്യാവുന്ന അമൂര്‍ത്ത ചിത്രങ്ങള്‍ ... അവിടെയുമിവിടെയും ഒരു ചൈനീസ് സ്പര്‍ശമുണ്ടെങ്കില്‍ക്കൂടി.
“പറവക്കൂടും” ഒരിത്തിരി അമൂര്‍ത്തമാണ്. വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന ഒരു കെട്ടിടവും, പുതിയ ചൈനയുടെ ശോഭയും അതിനെ ചൂഴ്‌ന്നു നില്‍ക്കുന്നു. പറവക്കൂടിനു പിറകിലെവിടെയോ, തൊട്ടടുത്തുതന്നെ, സൌന്ദര്യത്തിന്‍റെ താവോയിസ്റ്റു ദേവതക്കു സമര്‍പ്പിച്ച ഒരു ദേവാലയവുമുണ്ട്. എന്നാല്‍, മരവിപ്പിക്കുന്ന ഈ പുലരിയില്‍, ആവേശം പൂണ്ട ചൈനീസ് സന്ദര്‍ശകരാല്‍ പറവക്കൂട് തുള്ളിത്തുളുമ്പുകയാണ്. നിരവധി വിനോദസഞ്ചാര എജന്‍സികളും, ആഗോള വേദിയില്‍ ചൈനയുടെ അരങ്ങേറ്റം പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന “ചൈനയുടെ അഭിമാനം” വില്‍ക്കുന്ന സുവനീര്‍ക്കടകളും അവിടെ കാണായി. മിംഗ് രാജവംശത്തിന്‍റെ കാലത്ത് 15-)o നൂറ്റാണ്ടില്‍ പണിത സൌന്ദര്യദേവതയുടെ ദേവാലയത്തിലേക്ക് ഞാന്‍ നടന്നു. അതു അടച്ചിട്ടിരിക്കുകയാണെന്നാണ് എനിക്കു കിട്ടിയ വിവരം. അവിടെങ്ങും ആരുമില്ലായിരുന്നു. വാരാന്ത്യത്തില്‍ ദേവാലയം തുറക്കാറില്ലത്രേ.
സര്‍ക്കാര്‍ നടത്തുന്ന ഇംഗ്ലീഷ് ടിവി ചാനലായ CCTV9 രണ്ടു “വന്‍”ശക്തികള്‍ തമ്മിലുള്ള “തന്ത്രപ്രാധാനമായ സാമ്പത്തികസംഭാഷണസമ്മേളന”ത്തെപ്പറ്റി നമ്മെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്; ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സാമ്പത്തികശക്തിയും ഏറ്റവും വലിയ വികസ്വര രാഷ്ട്രവും തമ്മിലുള്ള സമ്മേളനത്തെപ്പറ്റി. തീര്‍ച്ചയായും, ഒളിമ്പിക് മെഡലുകളുടെ എണ്ണവും, തൊണ്ണൂറായിരത്തിലധികമാളുകള്‍ക്കിരിക്കാവുന്ന “പറവക്കൂട്” ആഡിറ്റോറിയവും വര്‍ദ്ധിച്ചുവരുന്ന ചൈനീസ് മദ്ധ്യവര്‍ഗ്ഗത്തിന്‍റെ സമഷ്ടി ബോധത്തില്‍ ചൈനയൊരു വന്‍ശക്തിയാണെന്ന വിശ്വാസം ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ദേശീയതാവാദം പെരുകിയിരിക്കുന്നു. പഴയ മാവോയിസവും, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റു സ്വപ്നങ്ങളും അണിയറയിലെവിടേക്കോ പിന്‍ വാങ്ങിയതായി തോന്നി.
പക്ഷേ, ആഗോളവല്‍കൃത ചൈനയുടെ തിളക്കത്തിനു പിറകില്‍, കാഴ്ച്ചയിലത്ര പെടാത്ത ഒരു ലോകമുണ്ട്. നിരവധി ചിന്താക്കുഴപ്പങ്ങളും, സാമൂഹിക നോവുകളും, അസമത്വങ്ങളും, ഒപ്പം, നൂറുകോടിക്കണക്കിനു ഏകാകികളായ മനുഷ്യരുമുള്ള ഒരു ലോകം. പാളികള്‍ക്കുമേല്‍പാളികളുള്ളതാണ് ചൈന; ചരിത്രത്തിന്‍റെയും നാഗരികതയുടെയും കാര്യത്തില്‍ മാത്രമല്ല, സമുദായങ്ങളുടെയും, ജനതകളുടെയും, സംസ്കാരത്തിന്‍റെയും കാര്യത്തില്‍ കൂടി.
മാവോ മാത്രമല്ല പുതിയ ചൈനയിലെ ഏകാകി. റോഡുകളിലെ വാഹനത്തിരക്കിലും, തെരുവുകളിലെ ആള്‍ത്തിരക്കിലും ഏകാകികളായ മനുഷ്യരുടെ പെരുകി വരുന്ന ഒരു സങ്കടമുണ്ട്. സാമ്പത്തികസുഖത്തിനായി, പുതിയ വീടുകളും, കാറുകളും, ഏറ്റവും പുതിയ സാമഗ്രികളും വാങ്ങാനായി, വിനോദസഞ്ചാരവാഗ്ദാനങ്ങള്‍ കരസ്ഥമാക്കാനായി നിരന്തരം കൂടിവരുന്ന സാമ്പത്തികാവശ്യത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള നെട്ടോട്ടത്തിലേക്കു തള്ളിവിടപ്പെട്ടവര്‍.
എനിക്കറിയാവുന്ന ഒരാള്‍ക്ക് ഒരു കഷ്ടകാലത്തിലൂടെ കടന്നു പോകേണ്ടതായി വന്നു. ഗുരുതരമായ ഒരു രോഗം കാരണം അവള്‍ക്കു ചികിത്സ വേണ്ടി വന്നു. ഒരു രണ്ടു മാസം അവള്‍ ആശുപത്രിയിലായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് അവളെ സഹായിക്കാന്‍ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നുവോ എന്നു ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. അപ്പോള്‍, അവളുടെ മുഖത്ത് കണ്ണീര്‍ച്ചാലുകള്‍ വീണു. പറയാന്‍പറ്റാത്ത സങ്കടത്തിന് അവള്‍ അധീനയായി. അവള്‍ക്കു നല്ലൊരു വീടുണ്ട്; നല്ലൊരു കാറും. ബ്രിട്ടനില്‍നിന്നാണ് അവള്‍ ബിരുദം സമ്പാദിച്ചത്. വളരെ വിലമതിപ്പുള്ള ഒരു സങ്കേതിക വിദഗ്ദ്ധ. പക്ഷേ, ആശുപത്രിയിലെ രണ്ടുമാസക്കാലത്ത് അവളെ വന്നു കാണാന്‍ ആരുമില്ലായിരുന്നു. മാതാപിതാക്കള്‍ മരിച്ചു പോയിരുന്നു. സഹോദരനോ സഹോദരിയോ ഇല്ല. ഒരു രണ്ടുകൊല്ലത്തോളം അവള്‍ക്കൊരു പങ്കാളിയുണ്ടായിരുന്നു. അയാള്‍ വേറെ നാട്ടിലേക്കു പോയി. അതില്‍പ്പിന്നെ അവളുമായി യാതൊരു സമ്പര്‍ക്കവുമില്ല. അവളാകട്ടെ, കൂടി വന്ന പണയക്കടങ്ങള്‍ വീട്ടാനായി, തിരക്കിട്ട ജോലിയിലായിരുന്നു. സൌഹൃദങ്ങളുണ്ടാക്കാന്‍ സമയമില്ലായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ്, ഏകാന്തതയുടെ തങ്ങാനാകാത്ത സങ്കടം ഒരു പ്രഹരമായി അവളുടെമേല്‍ പതിച്ചത്. ഈ ഒരു ശൂന്യതയിലേക്കാണ് പുതിയ ആത്മീയതയും മതവും കടന്നു കയറുന്നത്. താന്ത്രിക ബുദ്ധമതവും, ഉത്തരാധുനിക ക്രിസ്തീയ നെറ്റ്വര്‍ക്ക് സുവിശേഷവും സാരമായി ഇവിടെ പുരോഗമിക്കുന്നുണ്ട്.
ചെയര്‍മാന്‍ മാവോയുടെ കാലത്ത് അന്ധവിശ്വാസത്തിനെതിരെ ഭീമമായ രീതിയില്‍ പൊതുജനശിക്ഷണമുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നിപ്പോള്‍, വലിയ വലിയ ഔദ്യോഗിക സ്ഥാപനങ്ങള്‍പോലും ഉത്ഘാടനം ചെയ്യപ്പെടുന്നത് ദു:ശകുനങ്ങളും ദൌര്‍ഭാഗ്യങ്ങളും ഒഴിഞ്ഞു കിട്ടാനുള്ള ചടങ്ങുകളോടെയാണ്. ചൈനയിലെ പുതു യുഗത്തിന്‍റെ പളപളപ്പുരച്ചു നോക്കുമ്പോള്‍ കണ്ടനുഭവപ്പെടുക പുതിയൊരു അരക്ഷിതാബോധവും, എകാന്തതാബോധവും, അന്ധവിശ്വാസവുമാണ്. പുതുയുഗവും, നവമുതലാളിത്തവും മിക്ക മദ്ധ്യവര്‍ഗ്ഗ ചീനക്കാര്‍ക്കും ഒരു പുതിയ അഭിമാനബോധം നല്‍കിയതായി തോന്നിയേക്കാം. പക്ഷേ, അതിനൊപ്പം, അരക്ഷിതബോധവും, അന്യതാബോധവും വര്‍ദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു.
പുതുയുഗപ്പിറവിക്കുമുമ്പ് ചൈനയുടെ തെരുവുകളെ വ്യവച്ഛേദിച്ചിരുന്നത് സൈക്കിളുകളാണ്. ജീവിക്കാനുള്ള വകയും, ഒരു സൈക്കിലുമുള്ളയാള്‍ യോഗ്യനായ ഒരു വരനായി ഗണിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അന്ന്, സമുദായമരുളുന്ന ബന്ധങ്ങളുടെ ബലമുണ്ടായിരുന്നു. സമുദായത്തില്‍ സ്നേഹവും ജീവിതപങ്കാളിയെ കണ്ടെത്താനുമുള്ള നിരവധി യോഗങ്ങളും ആഘോഷങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു. അത്തരം സമുദായങ്ങള്‍ പുതിയ ചൈനയില്‍ കൂടുതുലും പോയകാലത്തെ സുഖസ്മരണ മാത്രമാണ്. റോഡുകളില്‍ ഇപ്പോഴും സൈക്കിള്‍ച്ചാലുകളുണ്ട്. പക്ഷേ, കാറുകളാണ് റോഡുകള്‍ നിറയെ. ഷാംഘായിലെയോ, ബീജിങ്ങിലെയോ തിരക്കുള്ള റോഡുകളിലൂടെ സൈക്കിള്‍ ചവിട്ടുക അത്ര എളുപ്പുള്ള കാര്യമല്ലാതായിരിക്കുന്നു.
ബീജിംഗ് സമൃദ്ധിയിലാണ്. ഷാംഘായി ഇപ്പോഴും തിളങ്ങുന്നു ... ഏറെക്കുറെ കിഴക്കിന്‍റെ മാന്‍ഹട്ടന്‍ പോലെ. അതേസമയം, വളരുന്ന അസമത്വത്തെയും കുടിയേറ്റത്തെയും ചൊല്ലിയുള്ള ആശങ്കകളുമുണ്ട്. ബീജിങ്ങിലെ ജനസംഖ്യ 18 ദശലക്ഷത്തിലെത്താന്‍ പോവുകയാണ്. ബീജിങ്ങിലേക്കുള്ള കുടിയേറ്റം തടയാനുള്ള ഒരു നീക്കം മുമ്പേതന്നെയുണ്ട്. ബീജിങ്ങിലോ, ഷാംഘായിലോ രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യപ്പെടുന്നത് ഒരു അന്തസ്സായി കരുതുന്നവരാണ് മിക്ക യുവതീയുവാക്കളും. പക്ഷേ, അതൊന്നും, വര്‍ദ്ധിച്ചു വരുന്ന കെട്ടിടങ്ങളുടെയും, പുതിയ KFC ചിക്കന്‍ കടകളുടെയും, തകരപോലെ മുളച്ചു പൊങ്ങുന്ന മസ്സാജ് സ്പാകളുടെയും നടുവില്‍ യുവജനതക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് ഉദ്യോഗസ്ഥകളായ യുവതികള്‍ക്ക്, അനുഭവപ്പെടുന്ന നൂതനമായ എകാന്തതാബോധത്തിനു പരിഹാരമാകുന്നില്ല.
മവോ തന്‍റെ ശവമാടത്തില്‍ ശാന്തമായുറങ്ങാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടാകാം. മാവോയിസം, പക്ഷേ, മ്യൂസിയത്തില്‍പ്പോലുമില്ല. ഷാംഘായി ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് അഡ്മിനിസ്ട്രേഷനില്‍ ദു:ഖിതനായൊരു മാര്‍ക്സിന്‍റെയും, മ്ലാനമുഖനായ ഏംഗല്‍സിന്‍റെയും ഓരോ പ്രതിമ കാണാം. “ഷാംഘായിലെ മാര്‍ക്സ്” പുതിയ ചൈനയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു നോവലിന്‍റെ ശീര്‍ഷകമാകാന്‍ പറ്റും.
വിസ്മയം വിളമ്പുന്ന ഒരു സ്ഥലമാണ് ചൈന. അടരുകള്‍ക്ക് പിറകില്‍ അടരുകള്‍ കണ്ടെത്താന്‍ പറ്റുന്ന ദേശം. ആഹാരമായാലും, രുചിയായാലും, അഭിരുചിയാലും, എന്തെങ്കിലുമൊരു പുതുമ എപ്പോഴും കണ്ടെത്താന്‍കഴിയും. ഇന്നും ചൈനയൊരു അത്ഭുതസ്ഥലിയാണ് ... കണ്ടെത്തപ്പെടാനായി എപ്പോഴും കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു ദേശം.

2008